Για τον Μιχάλη…

Ο Μιχάλης Σπανουδάκης δεν ήταν κάποιος αληταράς των εξαρχείων για να ασχοληθεί μαζί του η μεταπολιτευτική ελίτ.
Ηταν ένας τίμιος Eλληνας.
Αυτό αρκεί για να μην τον πιάσουν ποτέ στα βρωμοστόματά τους οι Aλαβάνοι και οι Λαλάκηδες της TV.

Δεν ήταν ένας επίορκος που θα έδινε δικαίωμα στους Τριανταφυλλόπουλους να ξαναλοιδωρήσουν την Ελληνική Αστυνομία.
Hταν ένας ευσυνείδητος Αστυνομικός που σκοτώθηκε όχι φυσικά για τα χρήματα μιας τράπεζας αλλά γιατί είχε συναίσθηση του καθήκοντος και της Τιμής !

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάζει.

Στην οικογένεια του απευθύνουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.

Στους συναδέλφους του εκφράζουμε την συμπαράσταση μας και απαιτούμε από αυτούς να καθαρίσουν την κοινωνία από τα αποβράσματα και να τιμήσουν τη μνήμη του Μιχάλη.

Προς όλους τους υπόλοιπους,
τους πολιτικούς που μετέτρεψαν την Ελλάδα σε ανοχύρωτη πολιτεία και έρμαιο στις ορέξεις των κάθε λογής καθαρμάτων,
τους διάφορους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των εγκληματιών,

εκφράζουμε την ευχή να είναι οι επόμενοι που θα νιώσουν στο πετσί τους την εγκληματικότητα που πνίγει την Ελλάδα.

Μην ξεχνάς τα Ιμια…

13 χρόνια συμπληρώνονται από τα γεγονότα των Ιμίων.
Σκοπός του συγκεκριμένου άρθρου δεν είναι η αφήγηση αυτής της θλιβερής για τον Ελληνισμό ιστορίας.
Με αυτό το άρθρο θέλουμε να κάνουμε μία έκκληση !
Μια έκκληση σε κάθε Έλληνα που αγαπάει την Πατρίδα !

Να μην ξεχάσει τους προδότες.

Τους προδότες που τις στιγμές των ευθυνών απέναντι στο έθνος,σκέφτονταν να στήσουν παραμύθια για τη σημαία που δήθεν θα έπαιρνε ο άνεμος.
Να μην ξεχάσει τους προδότες που ευχαρίστησαν τους Αμερικανούς οι οποίοι τους έβγαλαν από την “δύσκολη” θέση να υπερασπιστούν το Ιερό Ελληνικό έδαφος.

Δεν αναφερόμαστε φυσικά στα συγκεκριμένα πρόσωπα τα οποία και ασφαλώς είναι και θα είναι μέχρι να πεθάνουν επονείδιστα.
Αναφερόμαστε στο πολιτικό σκυλολόι που όπως τότε,έτσι και σήμερα,είναι έτοιμο για κάθε λογής επίδειξη υποτέλειας απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα.

Πρωτίστως όμως θέλουμε να υπενθυμίσουμε στον κάθε Έλληνα τα ονόματα των τριών Ηρώων Αξιωματικών που έπεσαν υπέρ Πατρίδος.
Των 3 παλληκαριών που αποτέλεσαν την άλλη όψη του νομίσματος.
Είναι η όψη της Τιμής που μας συγκινεί απέναντι στην απεχθή όψη της προδοσίας.

Μην ξεχνάς Έλληνα τον Χριστόδουλο Καραθανάση,τον Παναγιώτη Βλαχάκο και τον Έκτορα Γιαλοψό.

Όσο υπάρχουν τέτοιοι Ελληνες,θα υπάρχει και Ελλάδα !

ΑΘΑΝΑΤΟΙ !

Παύλος Μελάς ( 29/03/1870 – 13/10/1904 )

Επεσε Υπέρ Πατρίδος !

Υιός του Μιχαήλ Μελά και της Ελένης ( το γένος Βουτσινά ).
Γεννήθηκε στην Μασσαλία της Γαλλίας ,καταγωγή του η Ηπειρος.

Ο πατέρας του,από τις εμπορικές του δραστηριότητες,απέκτησε σημαντική περιουσία ενώ παράλληλα ανέπτυξε και εθνική δράση.
Μεγαλώνοντας στην Αθήνα ο Παύλος και επηρεαζόμενος από την δράση του πατέρα του,από συζητήσεις περί των εθνικών θεμάτων αλλά και από τις εθνικές εορτές και τελετές,κατασταλάζει στην απόφαση να γίνει στρατιωτικός και ως Ηπειρώτης ονειρεύεται την απελευθέρωση των Ιωαννίνων.
Το 1886 είναι το έτος στο οποίο ο Παύλος θα εισαχθεί στην Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων .Ο ίδιος γράφει στο προσωπικό του ημερολόγιο :

“Επιλέγων το στάδιο αυτό, δεν υπήκουσα παρά εις μίαν ιδέαν, να φανώ χρήσιμος εις τον πλησίον και εις τον τόπον μου … Αυτή είναι όλη μου η φιλοδοξία και, όπως κάθε καλός στρατιώτης, θέλω να υπηρετήσω την Πατρίδα μου και δι’ αυτήν να αποθάνω. Καμιά δυσκολία δεν θα με σταματήσει … Δεν θα υποχωρήσω ποτέ προ των εμποδίων. Προς το παρόν, άλλωστε, δεν θα υποστώ εις την Στρατιωτικήν Σχολήν, παρά πειθαρχίαν, ολίγον σκληράν, και μερικές στερήσεις…”

Επειτα από 5 χρόνια φοίτησης στην ΣΣΕ,το 1891,αποφοιτεί ως Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού.Γνωρίζεται με την Ναταλία Δραγούμηκαι τον επόμενο χρόνο παντρεύονται.
Η οικογένεια της Ναταλίας κατάγεται από τη Μακεδονία και η επαφή του Παύλου με τον πατέρα της Στέφανο αλλα και τον αδελφό της Ιωνα,τον επηρεάζει ως προς την απόφαση του να αγωνιστεί για την Μακεδονία.
Το 1894 γεννιέται το πρώτο τους παιδί,ο Μιχαήλ τον οποιο φωνάζουν Μίκη ενώ απέκτησε αργότερα και μια κόρη,την Ζωή .

Το 1897 έρχεται η πολυπόθητη για τον Παύλο ώρα του Αγώνα.
Ξεσπάει ο ατυχής για την πατρίδα μας πόλεμος του 1897.
Ο αρχικός ενθουσιασμός του Παύλου γρήγορα μετατρέπεται σε απογοήτευση…
Η ώρα που η Πατρίδα θα τον ξανακαλέσει,δεν θα αργήσει πολύ.

Γίνεται μέλος του Μακεδονικού κομιτάτου στόχος του οποιου είναι η εμψύχωση του υποφέροντος από την δράση των Βούλγαρων κομιτατζήδων Ελληνικού πληθυσμού και η οργάνωση του Αγώνα.
Το Φεβρουάριο του 1904,ως μέλος τετραμελούς αποστολής Αξιωματικών, περνάει στη Μακεδονία αλλά γρήγορα ανακαλείται στην Αθήνα αφού η παρουσία του εκεί έγινε γνωστή στους Τούρκους.
Τον Ιούλιο του ίδιου έτους ξαναπερνάει στη Μακεδονία ως έμπορος και αφού συναντιέται στη Θεσσαλονίκη με τον Λάμπρο Κορομηλά επιστρέφει για τελευταία φορά στην Αθήνα.

Τον Αύγουστο ( 18/08 ) του 1904 με το ψευδώνυμο Μίκης Ζέζας ,ως επικεφαλής μικρού αποσπάσματος,ξεκινά την πορεία που θα τον καταστήσει έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους του Ελληνισμού.
Ως αρχηγός των ομάδων στις περιοχές Μοναστηρίου και Καστοριάς,αναλαμβάνει δράση έναντι των Βουλγάρων και αναπτερώνει το ηθικό του δοκιμαζόμενου Ελληνικού στοιχείου.

Την 13 Οκτωβρίου,ευρισκόμενος στο χωριό Στάτιστα,προδίδεται από τον κομιτατζή Μήτρο Βλάχο και περικυκλώνεται από ισχυρή τουρκικη δύναμη.
Διατάσσει τους άνδρες του να επιχειρήσουν έξοδο για να σπάσουν τον τουρκικο κλοιό.
Ως επικεφαλής της προσπάθειας αυτής,τραυματίζεται στην οσφυϊκή χώρα και μετά από λίγη ώρα πεθαίνει αφού παρακαλεί τον υπαρχηγό του Νίκο Πύρζα :
“… Το σταυρό να τον δώσεις στη γυναίκα μου και το τουφέκι του Μίκη και να τους πης ότι το καθήκον μου έκαμα …”.

Επειτα από λίγες ημερες,ένας άνδρας του Παύλου και κάτοικοι της Στάτιστας πάνω στην προσπάθεια τους να ξεθάψουν το σώμα του Αρχηγού ώστε να το μεταφέρουν στο χωριό Πισοδέρι,κινδυνεύουν να πέσουν στα χερια των τούρκων.
Παίρνουν την απόφαση να κόψουν το κεφάλι του Αρχηγού ώστε να το μεταφέρουν προς ταφή μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ιερού Ναού της Αγίας Παρασκευής στο Πισοδέρι.Όπως και έγινε…

Ο Παύλος Μελάς,αποτέλεσε σύμβολο του Αγώνα του Ελληνισμού στη Μακεδονία.
Ο θάνατος του συγκλόνισε τόσο τους Μακεδόνες όσο και την κοινή γνώμη στην ελεύθερη Ελλάδα.
Αποτέλεσε όμως και έναυσμα ώστε να πυκνώσουν οι τάξεις των Μακεδονομάχων και να συνεχιστεί ακόμα πιο έντονος ο Αγώνας για την Επιβίωση του Ελληνισμού μέχρι να έρθει η λύτρωση του 1912-13.

Η ευγενική μορφή του Ηρωα Παύλου Μελά,ακόμα και σήμερα αποτελεί σύμβολο για κάθε Ελληνα Πατριώτη.
Οι κίνδυνοι για την Μακεδονία Μας ακόμα ελλοχεύουν.
Ελάχιστο χρέος όλων μας να δραστηριοποιηθούμε,να ενεργοποιηθούμε για να αποτρέψουμε το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας και κατά συνέπεια της Ιστορίας Μας.
Ας παραδειγματιστούμε από αυτόν τον σεμνό Ηρωα που προτίμησε τον δύσκολο και υπερήφανο Αγώνα από μια άνετη ζωή !

Αιωνία του η Μνήμη !

Αγαπηνός Σαράντης (Καπετάν Τέλλος Αγρας)

Γεννήθηκε το 1880 στο Ναύπλιο αλλά γράφτηκε στους δημοτικούς καταλόγους του δήμου Γαργαλιάνων,τόπο καταγωγής του πατέρα του Ανδρέα.
Αποφοίτησε από τη σχολη Ευελπίδων και όντας ανθυπολοχαγός πεζικού θέτει εαυτόν στην διάθεση του Eθνους και εισχωρεί στον Μακεδονικό Αγώνα ως οπλαρχηγός Βερμίου.

Η τρομοκρατική δράση των βούλγαρων κομιτατζήδων στην περιοχή της λίμνης των Γιαννιτσών,ανάγκασε το Ελληνικό προξενείο να πάρει μέτρα προς ανακούφιση του Ελληνικού πληθυσμού.Ο Καπετάν Aγρας τοποθετείται στην συγκεκριμένη περιοχή και αναλαμβάνει δράση εναντίον τους.
Στο γεμάτο αντιξοότητες περιβάλλον της λίμνης,κατορθώνει να διακριθεί στον αγώνα,να σημειώσει επιτυχίες και να περιορίσει την δράση τη Βουλγάρων.
Το Νοέμβριο του 1906 προσπάθησε ανεπιτυχώς να καταλάβει το ζερβοχώρι που αποτελούσε ορμητήριο του εχθρού.Στην συγκεκριμένη μάχη τραυματίζεται.Μεταφέρεται στην Θεσσαλονίκη ώστε να αναρρώσει αλλά ο ίδιος δεν αντέχει περισσότερες από 4 ημερες μακριά από τους άνδρες του και επιστρέφει.
Συνεχίζει την δράση του και γίνεται μια θρυλική μορφή του αγώνα παρά το γεγονός ότι υποφέρει και από ελονοσία (εξαιτίας της ελώδους περιοχής).

Την άνοιξη του 1907,οι πληροφορίες που ελάμβανε έκαναν λόγο για πτώση του ηθικού των κομιτατζήδων και για διάθεση κάποιων εξ αυτών να προσχωρήσουν στην Ελληνική πλευρά.
Ο ίδιος δείχνοντας εμπιστοσύνη στον βοεβόδα Ζλατάν,σπεύδει να τον συναντήσει μαζί με τον συμπολεμιστή του Αντώνη Μίγγα στο χωριό Βλάδοβο.Εκεί,συλλαμβάνονται άνανδρα από τους άνδρες του Ζλατάν και του Κασάπτσε οι οποίοι πάτησαν την συμφωνία και πρόδωσαν την εμπιστοσύνη που τους έδειξε ο Eλληνας οπλαρχηγός.
Οι βούλγαροι διαπομπεύουν στα βουλγάρικα χωριά τους δυο ήρωες και διαδίδουν ότι τους αιχμαλώτισαν σε μάχη.
Μετά από μία εβδομάδα μαρτυρίων,την 3η Ιουνίου 1907,ο θρυλικός Καπετάνιος Aγρας σε ηλικία 27 ετών και ο σύντροφος του Αντώνης Μίγγας,απαγχονίσθηκαν σε μία καρυδιά ανάμεσα στα χωριά Τέχοβο και Βλάδοβο.
Αργότερα,μετά την ιστορική δικαίωση των Αγώνων του Eθνους στην Μακεδονία,το Τέχοβο μετονομάσθηκε σε Καρυδιά και το Βλάδοβο σε Aγρας,ακριβώς για να τιμηθεί ο αγώνας και η θυσία του ηρωικού Καπετάνιου.

Η θυσία του Καπετάν Aγρα έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που περίμεναν οι Βούλγαροι.
Η διάθεση για εκδίκηση τόνωσε τον Μακεδονικό Αγώνα και νέοι εθελοντές πύκνωσαν τις τάξεις των Ελληνικών σωμάτων.Η εκδίκηση δεν άργησε να συναντήσει τον ύπουλο Κασάπτσε.Εξοντώθηκε από το σώμα του Καπετάν Αμύντα.

Ο Τέλλος Aγρας αποτελεί μια εξέχουσα φυσιογνωμία του Μακεδονικού Αγώνα.
Μία από τις ηρωικότερες και ευγενέστερες φυσιογνωμίες του Eθνους.
Η δράση του περιγράφεται στο εξαιρετικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα “Τα μυστικά του Βάλτου”.
Με τον αγώνα και την θυσία του αποτελεί λαμπρό παράδειγμα για τις νεώτερες γενιές και υπενθυμίζει ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται αλλά κερδίζεται με αγώνα και αίμα !

Σαράντης Αγαπηνός 1880-1907
ΑΘAΝΑΤΟΣ !

Γρηγόριος Π. Αυξεντίου

Eπεσε υπέρ πατρίδος !

51 χρονια συμπληρώνονται σήμερα από την θυσία του θρυλικού υπαρχηγού της ΕΟΚΑ,Γρηγόρη Αυξεντίου.
Υιός του Πιερή και της Aντωνούς Αυξεντίου,γεννήθηκε την 22/2/1928 στο χωριό Λύση της Αμμοχώστου.
Τα ανδραγαθήματα των Ελλήνων Ηρώων συνέπαιρναν τον μικρό Γρηγόρη και έτσι, η προσπάθεια του να μπει στην σχολή Ευελπίδων,αποτέλεσε μια φυσική εξέλιξη για τον πατριώτη νέο !

Αποτυγχάνει στις εισαγωγικές εξετάσεις της σχολής και κατατάσεται στον Ελληνικό Στρατό.
Ως έφεδρος ανθυπολοχαγός φοιτεί σε σχολή εφέδρων αξιωματικών και υπηρετεί στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.
Μετά την απόλυσή του από τον Ελληνικό Στρατό,επιστρέφει στην Kύπρο και εργάζεται μαζί με τον πατέρα του στα οικογενειακά κτήματα.

Παράλληλα όμως,οργανώνεται στον Αγώνα,η αρχή του οποίου βρίσκει τον Γρηγόρη υπαρχηγό της ΕΟΚΑ με το ψευδώνυμο “Ζήδρος”.
Παρά το γεγονός ότι η ταυτότητα του έγινε αμέσως γνωστή στους άγγλους, η δράση του υπήρξε εντονότατη με επιδρομές και ενέδρες.

Εντονότατες υπήρξαν όμως και οι προσπάθειες των άγγλων να τον συλλάβουν αλλά επιτυχώς ο ίδιος και τα παλληκάρια του διέφευγαν τον κίνδυνο.
Στα τεχνάσματα που χρησιμοποιούσε ήταν και οι μεταμφιέσεις.
Είτε ως Πατέρας Χρύσανθος στην Ιερά Μονή Μαχαιρά,είτε ως άγγλος αξιωματικός κατάφερνε να έρχεται ακόμα και σε επαφή με άγγλους χωρίς οι τελευταίοι να μπορέσουν να συνειδητοποιήσουν ότι είχαν μπροστά τους τον θρυλικό σταυραετό του Μαχαιρά.

Την 10/6/1955 παντρεύτηκε την μνηστή του Βασιλική.
Eμειναν μαζί μια ημέρα,χωρίστηκαν και ξαναβρέθηκαν στις 6 Αυγούστου.
Δεν ξαναβρέθηκαν ποτε πια.

Οι αρχές του 1957 τον βρίσκουν στην Ιερά Μονή Μαχαιρά την οποία χρησιμοποιεί ως τόπο ανταλλαγής πληροφοριών.
Στα 1000 μέτρα περίπου από την Μονή,ο ίδιος και οι άνδρες του δημιουργούν καταφύγιο.
Εκεί,έπειτα από προδοσία ενός αγρότη,εντοπίζεται ο ίδιος και η ομάδα του.
Οι άγγλοι ζητούν από τους εγκλωβισμένους πατριώτες να παραδοθούν.
Ο Γρηγόρης διατάζει τους άνδρες του να παραδοθούν και παραμένει μόνος μέσα στην τεχνητή σπηλιά αποφασισμένος να πολεμήσει και να πεθάνει.

Η μάχη που επακολουθεί δεν δικαιώνει τις προσδοκίες των άγγλων οι οποίοι είχαν φροντίσει να καλέσουν και δημοσιογράφους για να παρακολουθήσουν την επικείμενη σύλληψη του υπαρχηγού της ΕΟΚΑ.
Τον απειλούν ότι θα τον κάψουν ζωντανό αλλα οι απειλές τους πέφτουν στο κενό.
Eνα από τα παλληκάρια του Αυξεντίου,ο Αυγουστής Ευσταθίου, προτείνει στους άγγλους να τον αφήσουν να μπει στην σπηλιά ώστε να πείσει τον Αρχηγό του να παραδοθεί.
Οι άγγλοι δέχονται.
Ο Αυγουστής μπαίνει στην σπηλιά, αρπάζει ένα αυτόματο και φωνάζει “ελάτε,είμαστε δυο τώρα”.
Συγκλονιστικές στιγμές μεγάλων Ανδρών…
Ακόμα μια προσπάθεια των άγγλων να πλησιάσουν την σπηλιά αποτυγχάνει.
Αποτυγχάνει όμως και η προσπάθεια εξόδου των 2 παλληκαριών.

Μετά από 9 ώρες πολιορκίας και υπό τα βλέμματα των δημοσιογράφων που ανυπομονούν,οι άγγλοι αποφασίζουν να κάψουν ζωντανούς τους 2 Hρωες.
Αφού ρίχνουν βενζίνη μέσα στο κρησφύγετο πετούν μια εμπρηστική χειροβομβίδα και το κρησφύγετο φλέγεται.
Ο Αυγουστής μισοκαμένος πετάγεται έξω και παραδίδεται.
Ο Αυξεντίου όμως παραμένει μέσα.
Οι άγγλοι πίστεψαν πλέον ότι ήταν νεκρός.
Δεν ήταν όμως ακόμα…
Φλεγόμενος και με το αυτόματο στο χέρι πετάγεται από το κρησφύγετο και ρίχνει την τελευταία του χειροβομβίδα.Εκεί θα πέσει νεκρός από τα πυρά των άγγλων.
Εκεί,έξω από το κρησφύγετό του θα τον σκεπάσει η αιώνια δόξα.

Αιώνια Τιμή Και Δόξα στην Hρωα του Ελληνισμού Γρηγόρη Αυξεντίου!
ΑΘAΝΑΤΟΣ !

Γεώργιος Γρίβας “Διγενής”

5/7/1897-27/1/1974
34 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο ενός από τους τελευταίους μεγάλους ήρωες του Ελληνισμού.

O Γεώργιος Γρίβας γεννήθηκε στην Λευκωσία.
Συμμετείχε σχεδόν σε όλους τους μεγάλους αγώνες του Ελληνισμού στην εποχή του.
Συμμετείχε στην Μικρασιατική εκστρατεία,συμμετείχε στον αγώνα στα βουνά της Ηπείρου το 1940 και κατά τη διάρκεια της κατοχής ίδρυσε την αντιστασιακή οργάνωση X.
Ο αγώνας της οργάνωσης του εναντίον της κομμουνιστικής ανταρσίας τον Δεκέμβριο του 1944 στο Θησείο και στου Μακρυγιάννη έγινε η αφορμή ώστε τόσο ο ίδιος προσωπικά όσο και τα μέλη της οργάνωσης του να δεχτούν πόλεμο λάσπης από τους ηττημένους συμμορίτες.

Το 1955,ως στρατιωτικός αρχηγός της πατριωτικής οργάνωσης ΕΟΚΑ με το ψευδώνυμο “Διγενής”, ξεκινά το αντάρτικο εναντίον της αγγλικής κατοχής στην Κύπρο.
Στόχος της οργάνωσης η Eνωση της Κύπρου Μας με την Μητέρα Ελλάδα.
Ο ηγέτης του ηττημένου ΚΚ,Νίκος Ζαχαριάδης, από το ραδιοφωνικό σταθμό “Ελεύθερη Ελλάδα”,ΠΡΟΔIΔΕΙ την ταυτότητα του “Διγενή” και καταδικάζει την δράση της ΕΟΚΑ.
Την ίδια προδοτική στάση απέναντι στην ΕΟΚΑ κρατούν και οι κομμουνιστές της Κύπρου (ΑΚΕΛ).
Παρα την επικήρυξη του Γεωργίου Γρίβα από τους Aγγλους και τις προδοσίες που συνετέλεσαν στον χαμό πολλών άξιων παλληκαριών της ΕΟΚΑ,ο Αγώνας της στέφεται με επιτυχία και η Κύπρος το 1959 γίνεται ανεξάρτητο κράτος.
Ο Γεώργιος Γρίβας επιστρέφει στην Αθηνα όπου γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό και του απονέμονται τιμές.

Το 1964 επιστρέφει στην Κύπρο ως αρχηγός των Ελληνικών Δυνάμεων και της Εθνοφρουράς.
Μετά τα γεγονότα της Κοφίνου η τουρκία απαιτεί και πετυχαίνει την ανάκληση του Γρίβα στην Ελλάδα.
Το 1971 επιστρέφει κρυφά στην κύπρο και με την ΕΟΚΑ B εμπλέκεται σε αντιπαράθεση με το Μακαριακό καθεστώς.Στόχος και πάλι η Eνωση…
Ο θάνατος (από καρδιακή προσβολή) βρίσκει τον μεγάλο αυτό Hρωα στο κρησφύγετο του στη Λεμεσό την 27 Ιανουαρίου 1974.

Ο στρατηγός “Διγενής” αποτέλεσε εμβληματική φυσιογνωμία του Ελληνισμού.
Ενδεχομένως να μπορούν να του καταλογιστούν λάθη κατά τη διάρκεια του Ηρωικού Βίου του.
Αυτό που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν όμως, είναι η μεγάλη του Αγάπη και προσφορα στην Πατρίδα.
Αθάνατος !

Λορέντζος Μαβίλης

Σαν σήμερα,πριν 95 χρονια, έπεσε υπέρ πατρίδος ο ήρωας ποιητής Λορέντζος Μαβίλης.

Σε ηλικία 52 ετών,κατετάγη ακόμα μια φορά εθελοντής,για να υπηρετήσει την πατρίδα κατά τη διάρκεια του πρώτου βαλκανικού πολέμου.Ως λοχαγός των εθελοντών Γαριβαλδίνων, παίρνει μέρος στις επιχειρήσεις του μετώπου της Ηπείρου.Στη μάχη του Δρίσκου,κοντά στα Ιωάννινα,πολεμά γενναία μαζί με τους άνδρες του και τραυματίζεται θανάσιμα.

Hταν η τελευταία πράξη του βίου ενός αληθινού Πατριώτη.Αντάξια της προηγουμενης πορείας του,της γεμάτης αγώνες για το έθνος ζωής του…

Ο μεγάλος αυτός Hρωας,γεννήθηκε στις 6/9/1860 στην Ιθάκη.

Πολέμησε ως εθελοντής το 1896 στην Κρήτη και το 1897 στην Hπειρο όπου και τραυματίστηκε.

Το 1910 εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των φιλελευθέρων.

Αν και το απαράμιλλο λογοτεχνικό του έργο αναγνωρίζεται από τους πάντες,επιλέξαμε να σταθούμε στον πατριωτικό του τρόπο ζωής.Και ο Αισχύλος,αν για κάτι αισθανόταν υπερήφανος,ήταν για τη συμμετοχή του στην μάχη του Μαραθώνα.

Για την προσφορά σου στην Πατρίδα και μέσω της γραφίδας σου αλλά κυρίως μέσω των αγώνων σου,παραμένεις ΑΘAΝΑΤΟΣ Λορέντζο Μαβίλη !

Η επιστροφή ενός Hρωα…

Με ανακοίνωση του το υπουργείο Δικαιοσύνης,ανακοινώνει ότι ο Στήβεν Λάλας,θα εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του στην Ελλάδα...

Ο μικρασιατικής καταγωγής Στήβεν Λάλας,αποτελεί ίσως έναν από τους σύγχρονους Hρωες του Ελληνισμού.Γεννήθηκε το 1953 στο Ντόβερ των ΗΠΑ και υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό από διάφορες θέσεις.Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη,τον πλησίασαν “Έλληνες πατριώτες” (όπως ο ίδιος τους χαρακτηρίζει) οι οποίοι του ζήτησαν να βοηθήσει την πατρίδα.

Ο ίδιος δέχτηκε αμέσως χωρίς δισταγμό παρά το γεγονός ότι έτσι έθετε σε κίνδυνο το μέλλον τόσο το δικό του όσο και της οικογενειάς του.

Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα,και από διαφορες θέσεις, προμήθευε τις Ελληνικές υπηρεσίες με σημαντικές πληροφορίες σχετικές με την τουρκία,το σκοπιανό και άλλες υποθέσεις…
Η ανικανότητα όμως του Ελληνικού κράτους και των λειτουργών του (για να μην μπούμε σε αλλα πιο ύποπτα σενάρια) καθώς και ο τρόπος με τον οποιο χρησιμοποιούνται οι πληροφορίες του Λάλα,γίνονται αιτία να καταλάβουν οι αμερικανοί ότι κάτι δεν πάει καλά και να αρχίσουν τις έρευνες.
Ως ύποπτος ο Λάλας ,καταγράφεται από κάμερες της αμερικανικής πρεσβείας στην Aθηνα,να υπεξαιρεί έγγραφα.Καλείται να παρουσιαστεί στις ΗΠΑ όπου συλλαμβάνεται και καταδικάζεται το 1993 σε φυλάκιση 168 μηνών.

Eπειτα από πολυετή φυλάκιση,συνέχισε να εκτίει την ποινή του υπό καθεστώς επιτήρησης.Για να τα βγάλει πέρα,κάνει πρόχειρες δουλειές ενώ το Ελληνικό κράτος λάμπει διά της απουσίας του.

Η γυναίκα του και τα δύο του παιδιά ζουν στην Kαβάλα χωρίς καμία βοήθεια από την Ελληνική πολιτεία.
Πλέον ήρθε η ώρα να ξανασμίξουν...

Ευχόμαστε,επιτέλους έστω και τώρα,η Ελληνική πολιτεία να σταθεί δίπλα σε αυτόν τον μεγάλο πατριώτη και να τον ανταμείψει όπως του αξίζει.

Κλείνοντας είναι αναγκαίο να υπογραμμιστεί το γεγονός ότι ο Στήβεν Λάλας προσέφερε τις υπηρεσίες του αφιλοκερδώς και ουδέποτε αμείφθη με οιονδήποτε τρόπο.

Σε τηλεοπτική συνέντευξη,όταν του έγινε η ερώτηση αν θα ξαναέκανε ο,τι έκανε, η απάντηση του ήταν η εξής : ““Ναι, για την πατρίδα” !

Τιμή και δόξα στον Σταυρο Λάλα!

Καλώς να ορίσεις Πατριώτη….

Kυριάκος Μάτσης

Eπεσε υπέρ πατρίδος (19/11/1958).

Ο Kυριάκος Μάτσης αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές του αγώνα της ΕΟΚΑ.

Γεννήθηκε στο Παλαιοχώρι Λευκωσίας το 1926.
Φοίτησε στη γεωπονική σχολη του Αριστοτελειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης όπου και άρχισε την δραστηριότητα του σχετικά με την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα
Ηταν επικεφαλής του τομέα Aμμοχώστου της ΕΟΚΑ.
Συλλαμβάνεται και βασανίζεται από τους άγγλους.
O Χάρντινγκ του προσφέρει 500.000 λίρες για να προδώσει τον Διγενή.
O Eλληνας Μάτσης απαντα : “ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα αλλα περί αρετής.λυπάμαι εξοχότατε αλλα με προσβάλλετε”.

Έπειτα από αυτή την απάντηση ακόμα και ο αδίστακτος άγγλος λυγίζει και δίνει εντολή να σταματήσουν τα βασανιστήρια.
Μετά από την δραστηριότητα του στις φυλακες όπου οργάνωσε σχολείο και επηρέασε σε τέτοιο βαθμό τους φρουρούς του ώστε να τους αντικαταστήσουν,δραπετεύει και συνεχίζει τη δράση του.
Eπικηρύσσεται από τους άγγλους και μετά από προδοσία εντοπίζεται το κρησφύγετο του.
O Μάτσης διατάσσει τους δυο συντρόφους του να παραδοθούν για να σωθούν και μένει μονος.
Oταν οι Aγγλοι του ζητούν να παραδοθεί αυτός αρκείται σε ένα “OΧΙ” και παρά τις απειλές ότι θα τον κάψουν ζωντανό δίνει μάχη.
Οι άγγλοι καταφέρνουν να τον σκοτώσουν μονο μετά από επίθεση με δέσμες χειροβομβίδων.

Χαρακτηριστική όμως είναι και η απάντηση των γονέων αυτού του Ήρωα :
“Τόσον εγώ,όσο και η σύζυγος μου,είμαστε υπερήφανοι για τον ηρωικό θάνατο του αγαπημένου μας παιδιού.O γιός μας αγωνίστηκε με όλη τη δύναμη της ψυχής του για την ελευθερία του μαρτυρικού μας νησιού”…
Αθάνατος !