Archive for October, 2008

Το έπος του 1940,η χαμένη μας συνείδηση…

October 28, 2008

Δεν ήταν κάποιοι άγνωστοι σε εμάς,οι ήρωες της Πίνδου και της Βορείου Ηπείρου.
Δεν ήταν άγνωστοι σε εμάς οι υπερασπιστές των οχυρών στη Μακεδονία.
Ηταν και είναι οι παππούδες μας.
Οι πιο τυχεροί εξ ημών,τους ζήσαμε,μεγαλώσαμε μαζί τους.
Οι πιο άτυχοι,έζησαν με τις αναμνήσεις ή τις διηγήσεις για τους προγόνους που πολέμησαν και έπεσαν σε έναν ακόμα αγώνα του Εθνους.

Νέοι άνθρωποι με όνειρα και εκείνοι,ανέλαβαν να υπερασπιστούν αξιες και ιδανικά.
Δεν έκαναν πίσω…

Νέοι Ελληνες άφησαν τις ιδιαίτερες πατρίδες τους και έδωσαν το “παρών” στην Βόρειο Ηπειρο και στη Μακεδονία.
Νέες γυναίκες τότε,οι γιαγιάδες μας τώρα,μπήκαν και αυτές στον αγώνα.
Ενας ευσεβής λαός που έβλεπε και ένιωθε να τον οδηγεί η Παναγιά και συνέχιζε την πάλη με περισσότερη ορμή,περισσότερη πίστη,παρά τα εμπόδια και τις κακουχίες.
Ολα αυτά δεν είναι άγνωστα σε εμάς…

Είμαστε όμως εμείς άξιοι απόγονοι αυτού του λαού ; Είμαστε άξιοι απόγονοι των προγόνων μας ;
Μας εμπνέουν οι αξίες και τα ιδανικά που οδήγησαν τους προγόνους μας σε σελίδες δόξας ;
Μήπως έχουμε στρέψει περισσότερο το βλέμμα στον ευδαιμονισμό απ ότι θα έπρεπε ;
Μήπως δεν αντιλαμβανόμαστε στον βαθμό που θα έπρεπε ότι κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε την Αρετή των προγόνων μας ;

Εκείνοι έγραψαν Ιστορία κι εμείς εκλέγουμε ανθρώπους που επιτρέπουν το ξεπούλημα της και την διαγραφή της από τα βιβλία των παιδιών μας.
Εκείνοι έπεσαν για τη σημαία και εμείς την αφήνουμε να καίγεται από μια δράκα αλητών.

Η διάβρωση σίγουρα δεν έχει επεκταθεί.
Με την ευκαιρία των εθνικών εορτών,ας αναλογιστούμε τις ευθύνες μας,ας κάνουμε την αυτοκριτική μας,ας αντιδράσουμε στον εθνομηδενισμο.

Ας δείξουμε στους φαύλους ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια.
Μέσα και από μικρές πράξεις μπορούμε και εμείς να προσφέρουμε στον ευλογημένο αυτό τόπο και να τιμήσουμε ουσιαστικά τους αγώνες των προγόνων μας.
Με το ύψωμα της σημαίας,με την αντίδραση στα προκλητικά βιβλία της αν-ιστορίας,με την κατακραυγή εναντίον οποιου προσβάλλει το έθνος μας και τα δίκαια του,με την διαφύλαξη της πίστης μας και την αλληλεγγύη απέναντι σε συμπατριώτες μας.

Η γενιά του 40,την οποια σήμερα εμείς τιμούμε,δεν έμοιαζε με τους trendy χειροκροτητές του Λαζόπουλου και τους πεμπτοφαλαγγίτες υπερασπιστές της Ρεπούση.
Γιατί να μην ακολουθήσουμε εκείνη τη γενιά λοιπόν ;

Σε πείσμα όσων μας θέλουν άβουλα γρανάζια δίχως ταυτότητα και συνείδηση,ας αντισταθούμε,ας πούμε το δικό μας ΟΧΙ.

Ζητω η 28 Οκτωβρίου !
Ζητω το Εθνος των Ελλήνων !

Advertisements

OΧΙ στα ψεύδη !

October 28, 2008

Εφτασε πάλι η ώρα της Μνήμης,της Τιμής στους Ηρωες.
Οι Ελληνες σήμερα εορτάζουμε την Εθνική εορτή του “ΟΧΙ”.
Θα τιμήσουμε τη γενιά των παππούδων μας που έγραψε σελίδες δόξας στα βουνά της Πίνδου,στην πανάρχαια Ελληνική γη της Βορειου Ηπείρου και μετέπειτα στην γραμμή Μεταξά !
Εχουμε και χρέος όμως να τιμήσουμε την Ιστορική Αλήθεια !
Και η τιμή στη Ιστορική Αλήθεια δεν μπορεί παρά να αναδειχθεί και με την απόκρουση των ψευδών που αναπαράγονται είτε από μικρόψυχους είτε από αγράμματους γελωτοποιούς της τηλεόρασης.

Ψεύδος : Το “OΧΙ” το είπε ο λαός !
Αλήθεια : Τη νύχτα που ο Ιταλός πρέσβης Emanuele Grazzi γνωστοποιούσε στον Ιωάννη Μεταξά τις απαιτήσεις της κυβερνήσεώς του,ο Ελληνικός λαός,πολύ απλά και πολύ φυσιολογικά κοιμόταν.
Ο Ιταλός πρέσβης δεν συναντήθηκε με κανέναν εκπρόσωπο κόμματος,με κανένα συνδικαλιστή,με κανέναν εκπρόσωπο του λαού.
Συναντήθηκε με έναν δικτάτορα ο οποίος δεν φοβόταν φυσικά κανένα “λαϊκό μένος” μιας και ως δικτάτορας κυβερνούσε επί 4 χρόνια.
Την απόφαση την πήρε μόνος απέναντι στην Ιστορία ο Εθνικός Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς.
Φυσικά,ο Ελληνικός Λαός επικύρωσε την γενναία απόφαση του Εθνικού Κυβερνήτη,με την ακόμα πιο γενναία πάλη του στο μέτωπο.

Λέει ο ίδιος ο Εθνικός Κυβερνήτης στο υπουργικό συμβούλιο την 7/1/1941 :

“Εμείς δεν δημιουργήσαμε τας ηθικάς δυνάμεις τας οποίας αναπτύσσει σήμερον ο Ελληνισμός. Αύται ήσαν μέσα του αλλά ήταν εν μέρει εις λήθαργον. Εμείς τας αφυπνίσαμε, τας συντονίσαμε και τας ωθήσαμε προς τα εμπρός. Το θαύμα που επιτελείται είναι έργο του ελληνικού λαού”.

Ψεύδος : Ο Μεταξάς είπε το “OΧΙ” φοβούμενος ανατροπή του από τους Aγγλους και τον Βασιλιά.
Αλήθεια : Οι ανιστόρητοι γελωτοποιοί της τηλεόρασης και όσοι αναπαράγουν αυτόν τον ηλίθιο ισχυρισμό,χρειάζονται επειγόντως μαθήματα Ιστορίας.
Ο Ιωάννης Μεταξάς είπε “OΧΙ” και στους Aγγλους.

Την 13/1/1941 φθάνει στην Ελλάδα ο στρατηγός Ουέιβελ.
Σε συναντήσεις του με τον Ιωάννη Μεταξά προτείνει την αποστολή στην Ελλάδα ενός μικρού αγγλικού εκστρατευτικού σώματος το οποίο όμως κρίνεται ανεπαρκές τόσο από τον Μεταξά όσο και από τον Παπάγο ο οποίος θεωρούσε ότι η αγγλική βοήθεια θα έπρεπε να φτάνει τις εννέα μεραρχίες !
Η Ελληνική κυβέρνηση,παρά τις πιέσεις των Αγγλων,απορρίπτει την “προσφορά” τους γιατί θεωρεί ότι το συγκεκριμένο εκστρατευτικό σώμα,αντί για βοήθεια,θα αποτελούσε πρόκληση προς την Γερμανία και θα καθιστούσε την επίθεση από αυτήν αναπόφευκτη.
Σε διακοίνωση προς την Αγγλική κυβέρνηση,ο Ιωάννης Μεταξάς λέει :

“Είμεθα αποφασισμένοι να αντιμετωπίσωμεν κάθ’ οιονδήποτε τρόπον και με οιασδήποτε θυσίας ενδεχόμενην γερμανικήν επίθεσιν,αλλα ουδόλως επιθυμούμεν να την προκαλέσωμεν,εκτος εάν η Μεγάλη Βρετανία θα ηδύνατο να μας παράσχει εις Μακεδονίαν την απαιτούμενην βοήθειαν…
Η προσφερόμενη βοήθεια είναι απολύτως ανεπαρκής.Συνεπώς,ενώ η μεταφορά της δυνάμεως ταύτης εις Μακεδονίαν θα απετέλει πρόκλησιν,η οποία θα επέφερε την άμεσον επίθεσιν εναντίον μας των Γερμανών και πιθανώς και των Βουλγάρων,η ανεπάρκεια της δυνάμεως αυτής θα καθιστά ασφαλή την αποτυχίαν της αντιστάσεως μας.
Επί πλέον,μας εδηλώθη κατηγορηματικώς ότι η Γιουγκοσλαβία,διατεθειμένη σήμερον να αμυνθεί κατά ενδεχόμενης διαβάσεως του γερμανικού στρατού διά του εδάφους της,θα απέσυρε την διαβεβαίωσιν ταύτην εις περίπτωσιν γερμανικής επιθέσεως προκαλούμενης υπό της αποστολής βρετανικών στρατευμάτων εις Μακεδονίαν”.

Ας σημειωθεί εδώ ότι η προσφερόμενη από τους Aγγλους βοήθεια,είχε ως στόχο να προλάβει ενδεχόμενη ελληνοϊταλική συμφωνία ειρήνευσης έπειτα από γερμανική μεσολάβηση.

Τους λόγους για τους οποιους ο Εθνικός Κυβερνήτης αποφάσισε να αντιταχθεί στις Ιταλικές απαιτήσεις,τους εξηγεί ο ίδιος στους ιδιοκτητες και αρχισυντάκτες του Αθηναϊκού τύπου την 30/10/1940 :

“Κύριοι,

Έχω λογοκρισίαν και ημπορώ να σας υποχρεώσω να γράφετε μόνον ό,τι θέλω. Aυτήν την ώραν όμως δεν θέλω μόνον την πέννα σας. Θέλω και την ψυχήν σας. Γι’ αυτό σας εκάλεσα σήμερα για να σας μιλήσω με χαρτιά ανοιχτά. Θα σας ειπώ τα πάντα. Θα σας ειπώ ακόμη και τα μεγάλα μου πολιτικά μυστικά. Θέλω vα ξέρετε και σεις όλα τα σχετικά με την εθνικήν μας περιπέτεια ώστε να γράφετε, όχι συμμορφούμενοι προς τας οδηγίας μου, αλλά εμπνεόμενοι εις την προσωπική σας πίστιν από την γνώσιν των πραγμάτων.

Σας απαγορεύω να ανακοινώσητε σχετικά το παραμικρόν σ’ οποιονδήποτε. Απολύτως και γιά οιονδήποτε λόγον. Κάθε παράβασις αυτής της εντολής μου θα έχη δια τον υπεύθυνον -και να είσθε βέβαιοι ότι θα ευρεθή ο υπεύθυνος- τας συνεπείας τας οποίας πρέπει να έχη σε πόλεμο ζωής ή θανάτου του Έθνους η προδοσία ενός μεγάλου μυστικού, έστω και αυτό αν έγινε από αφέλεια, χωρίς την παραμικρή κακή πρόθεσι. Φυσικά έχω τον λόγον σας… Mη νομίσητε ότι η απόφασις του ΟΧΙ πάρθηκε έτσι, σε μια στιγμή. Μην φαντασθήτε ότι εμπήκαμε στον πόλεμο αιφνιδιαστικά. Ή ότι δεν έγινε παν ό,τι επετρέπετο και μπορούσε να γίνει δια να τον αποφύγωμε. Από την εποχήν της καταλήψεως της Αλβανίας το Πάσχα πέρυσι το πράγμα άρχισε να φαίνεται. Από τον περασμένο Μάιο είπα καθαρά στον κ. Γκράτσι ότι αν προσεβαλλόμεθα εις τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, θα ανθιστάμεθα αντί πάσης θυσίας και δι’ όλων των μέσων. Συγχρόνως όμως μου ήρχοντο από την Ρώμην, από την Βουδαπέστην, από τα Τίρανα, από παντού πληροφορίαι αντίθετοι .

Εις τας 15 Αυγούστου έγινεν ο τορπιλλισμός της ΕΛΛΗΣ. Γνωρίζετε ότι από την πρώτην στιγμήν διεπιστώθη ότι το έγκλημα ήτο Ιταλικόν. Εν τούτοις δεν επετρέψαμεν να γνωσθή ότι είχομεν και τας υλικάς πλέον αποδείξεις περί της εθνικότητος του εγκληματίου . Συγχρόνως όμως διέταξα τα αντιτορπιλικά τα οποία συνώδευον τα πλοία που μετέφερον τους προσκηνητάς από την Τήνον μετά το έγκλημα, άν προσβληθούν από αεροπλάνα ή οπωσδήποτε άλλως να κάμουν αμέσως χρήσιν των όπλων των. Θα σας αποκαλύψω τώρα, ότι τότε διέταξα να βολιδοσκοπηθή καταλλήλως το Βερολίνον. Μου διεμηνύθη εκ μέρους τον Χίτλερ, η σύστασις να αποφύγω οιονδήποτε μέτρον δυνάμενον να θεωρηθή από την Ιταλίαν πρόκλησις. Έκαμα το πάν δια να μη μπορούν οι Ιταλοί να εμφανισθούν ως δυνάμενοι να έχουν όχι αφορμάς ευλόγους, αλλ’ ούτε ευλογοφανές παράπονον εκ μέρους μας, αν και από την πρώτην στιγμήν αντελήφθην τι πράγματι εσήμαινεν η όλως αόριστος σύστασις του Βερολίνου. Σεις καλύτερον παντος άλλου γνωρίζετε ότι έκαμα το πάν δια να μη δώσωμεν αφορμήν εμφανίσεως της Ιταλίας ως δυναμένης να έχη ευλογοφανείς καν αφορμάς αιτιάσεων. Λόγω του επαγγέλματός σας έχετε παρακολουθήσει εις όλες τις λεπτομέρειες την ιστορίαν των ατελειώτων ιταλικών προκλήσεων δημοσιογραφικών και άλλων, αλλά και την χριστιανικήν υπομονήν την οποίαν ετηρίσαμεν, προσποιούμενοι ότι δεν τις καταλαβαίνουμε, περιοριζόμενοι μόνον σε δημοσιογραφικάς ανασκευάς των ιταλικών εναντίον μας κατηγοριών .

Ομολογώ ότι εμπρός εις την φοβεράν ευθύνην της αναμίξεως της Ελλάδος εις τέτοιον μάλιστα πόλεμον, έκρινα πώς καθήκον μου ήτο να δω εάν θα ήτο δυνατόν να προφυλάξω τοv τόπον από αυτόν έστω και δια παντός τρόπου, ο οποίος όμως θα συμβιβάζετο με τα γενικώτερα συμφέροντα του Έθνους. Εις σχετικάς βολιδοσκοπήσεις προς την κατευθυνσιν τον Άξονος μου έδόθη να εννοήσω σαφώς ότι μόνη λύσις θα μπορουσε να είναι μία εκουσία προσχώρησιν της Ελλάδος εις την “Νέαν Τάξιν” . Προσχώρησις που θα εγένετο όλως ευχαρίστως δεκτή από τον Χίτλερ “ως εραστήν του Ελληνικού πνεύματος”.

Συγχρόνως όμως μου εδόθη να εννοήσω ότι η ένταξις εις την Νέαν Τάξιν προϋποθέτει προκαταρκτικήν άρσιν όλων των παλαιών διαφορών με τους γείτονάς μας, και ναι μεν αυτό θα συνεπήγετο φυσικά θυσίας τινάς δια την Ελλάδα, αλλά αι θυσίαι θα έπρεπε να θεωρηθούν απολύτως “ασήμαντοι” εμπρός εις τα “οικονομικά και άλλα πλεονεκτήματα” τα οποία θα είχεν δια την Ελλάδα ή Νέα Τάξις εις την Ευρώπην και εις την Βαλκανικήν. Φυσικά με πάσαν περίσκεψιν και ανεπισήμως επεδίωξα δι’ όλων των μέσων να κατατοπισθώ συγκεκριμένως ποίαι θα ήσαν αι θυσίαι αυταί, με τας οποίας η Ελλάς θα έπρεπε να πληρώση την ατίμωσιν της εξ ιδίας θελήσεως προσφοράς της να υπαχθή υπό την Νέαν Τάξιν.

Με καταφανή προσπάθειαν αποφυγής σαφούς καθορισμού μου εδόθη να καταλάβω ότι η προς τους Έλληνας στοργή του Χίτλερ ήτο οι εγγυήσεις oτι αι θυσίαι αυταί θα περιορίζοντο “εις το ελάχιστον δυνατόν”. Όταν επέμεινα να κατατοπισθώ, πόσον επί τέλους θα μπορουσε να είναι αύτο το έλάχιστον τελικώς, μάς εδόθη να καταλάβωμεν ότι τούτο συνίστατο εις μερικάς ικανοποιήσεις προς την Ιταλίαν δυτικώς μέχρι Πρεβέζης, ίσως και προς την Βουλγαρίαν ανατολικώς μέχρι Δεδεαγάτς . Δηλαδή θα έπρεπε δια να αποφύγωμεν τov πόλεμον, να γίνωμεν εθελονταί δούλοι και να πληρώσωμεν αυτήν την τιμήν… με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδος προς ακρωτηριασμόν από την Ιταλίαν και του αριστερού προς ακρωτηριασμόν από την Βουλγαρίαν. Φυσικά δεν ήτo δύσκολον να προβλέψη κανείς ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν οι Άγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδος. Και με το δίκαιόν των.

Κυρίαρχοι πάντοτε της θαλάσσης δεν θα παρέλειπον, υπερασπίζοντες πλέον τον εαυτόν των, έπειτα από μίαν τοιαύτην αυτοδούλωσιν της Ελλάδος εις τους εχθρούς των να καταλάβουν την Κρήτην και τας άλλας νήσους μας τουλάχιστον. Το συμπέρασμα αυτό δεν προέκυψεν μόνον από την πλέον απλήν λογικήν, άλλά και από ασφαλείς και βεβαίας πληροφορίας εξ Αιγύπτου, καθ’ ας ειχεν ήδη προμελετηθή και αντιμετωπισθή ή ενέργεια που θα έπρεπε να γίνη ως φυσικόν επακόλουθον πάσης τυχόv εκουσίας ή ακουσίας συνεργασίας της Ελλάδος με τον Άξονα, εις τας ελληνικάς νήσους και προς παρεμπόδισιν εν περιπτώσει της δυνατότητος δια τόν Άξονα να τας χρησιμοποιήση.

Δεν δύναμαι αφ’ ετέρου να μη παραδεχθώ ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν το δίκαιον δεν θα ευρίσκετο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών και να μην αναγνωρίσω, ότι όταν ένας λαός, όπως ο αγγλικός, αμύνεται δια την ζωήν του, θα ήτο πλήρως δικαιολογημένος να κάνη τα ανωτέρω. Αλλά τότε ο Ελληνικός λαός δικαίως θα ετάσσετο εναντίον της κυβερνήσεως η οποία δια vα τον προφυλάξη από τον πόλεμον θα τον κατεδίκαζε εις εθελουσίαν υποδούλωσιν μετ’ εθνικού ακρωτηριασμού. Αυτή η δήθεν προφύλαξις θα ήτο δια την τύχην της εις το μέλλον Ελληνικής φυλής, πλέον ολεθρία και από τας χοιροτέρας έστω συνεπείας οποιουδήποτε πολέμου. Το δίκαιον λοιπόν, δεν θα ήτο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών, εάν η τελευταία ενήργει κατά τας υποδείξεις του Βερολίνου που ανέφερα. Το δίκαιον θα ήτο με το μέρος του Ελληνικού Λαού, ο οποίος θα κατεδίκαζεν αυτήν, και των Άγγλων οι οποίοι υπερασπίζοντες την ύπαρξίν των επίσης δικαίως θα ελάμβανον τα μέτρα που εφέροντο έχοντες μελετήσει, εισακούοντες άλλωστε τας δικαίας αιτιάσεις των Ελλήνων, οίαι θα προέκυπτον εν καιρώ εάν εδίδετο ή εύλογος αυτή αφορμή.

Θα εδημιουργούντο έτσι όχι δύο, όπως το 1916, άλλά τρείς αυτήν την φοράν Ελλάδες.

Η πρώτη θα ήτο η επίσημος των Αθηνών η οποία είχεν φθάσει εις την πόρωσιν και το κατάντημα δια να αποφύγη τον πόλεμον να δεχθή να γίνη εθελοντής δούλος, πληρώνουσα μάλιστα την τιμήν αυτήν και με την συγκατάθεσίν της να αυτοακρωτηριασθή τραγικώτατα, παραδίδουσα εις την δουλείαν πληθυσμούς αμιγώς Ελληνικούς και μάλιστα δύναμαι να είπω τους Ελληνικωτέρους των Ελληνικών τοιούτους. Δευτέρα θα ήτο η πραγματική Ελλάς. Δηλαδή η παμψηφία της κοινής γνώμης του Έθνους, το οποίον ποτέ δεν θα απεδέχετο την εκουσίαν του υποδούλωσιν πληρωνομένην μάλιστα με εθνικόν ακρωτηριασμόν αφόρητον και ισοδυναμούσαν με οριστικήν ατίμωσιν και μελλοντικήν βεβαίαν εκμηδένισιν του Ελληνισμού ως εννοίας και οντότητος, εκμηδένισιν πρώτον ηθικήν και δεύτερον εν συνεχεία της ηθικής και υλικήν.

Tο Έθνος ουδέποτε θα συνεχώρει εις τόν Βασιλέα και την Εθνικήν Κυβέρνησιν της 4ης Αυγούστου, τοιαύτην πολιτικήν. Τρίτη τέλος θα προέκυπτε μία ακόμη Ελλάς, η Ελλάς την οποίαν δεν θα παρέλειπον να δημιουργήσουν, φυσικά με την επίκλησιν του δημοκρατισμού, οι δημοκρατικοί Έλληνες υπό την κάλυψιν του βρετανικού Στόλου εις τα νήσους, Κρήτην και εις τας άλλας. Η τρίτη αυτή Ελλάς, η “Δημοκρατική” θα είχε με το μέρος της όχι μόνον την πρόθυμον υποστήριξιν της Αγγλίας εις την οποίαν θα έδιδε το δικαίωμα να καλύψη τας νήσους μας, καλυπτομένη και η ιδία εις την Βόρειον Αφρικήν, αλλά θα είχε με το μέρος της και το Εθνικόν δίκαιον. Η ηθική της δύναμις λοιπόν θα απερρόφα μοιραίως την επίσημον Ελλάδα, διότι θα διέθετεν η τρίτη αυτή Ελλάς, την ανεπιφύλακτον έγκρισιν και ενίσχυσιν της ανεπισήμου, της “δευτέρας” Ελλάδος, της Εθνικής δημοσίας γνώμης εν τη παμψηφία της.

Έζησα κύριοι την περίοδον του Εθνικού Διχασμού που εδημιουργήθη το 1916 όταν από την κατάστασιν εκείνην προέκυψαν δύο Ελλάδες, η των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Τον κίνδυνον από μίαν νέαν διαίρεσιν της Ελλάδος προκύπτουσαν συνεπεία του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, όπως η διαίρεσις του 1916 πρέκυψε συνεπεία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μίαν νέαν διαίρεσιν μάλιστα πολύ τραγικωτέραν, διότι όπως την εσκιαγράφησα δεν θα είναι καν διχασμός, αλλά τριχοτομισμός. Toν κίνδυνον αυτόν τον θεωρώ κύριοι, δια το Έθνος και το μέλλον του ασυγκρίτως χειρότερον από τον πόλεμον, έστω και αυτόν τον πόλεμον, από τον οποίον είναι δυνατόν και δουλωμένη ακόμη να βγη προσωρινώς η Ελλάς. Λέγω προσωρινώς, διότι πιστεύω ακράδαντα ότι τελικώς η νίκη θα είναι με το μέρος μας.

Γιατί οι Γερμανοί δεν θα νικήσουν. Δεν μπορεί να νικήσουν.

Υπάρχουν πολλά εμπόδια.

Η Ελλάς είναι αποφασισμένη να μη προκαλέση, μεν, με κανένα τρόπο κανένα, αλλά και με κανένα τρόπο να μη υποκύψη. Προ παντός είναι αποφασισμένη να υπερασπίση τα εδάφη της, έστω και αν πρόκειται να πέση. Ήδη δε, η απόφασίς της αυτή και η πολιτική της αυτή, χάρις εις την οποίαν απρόκλητα προσεβλήθη, χάρισαν στον τόπο και στον λαό μας το πλέον ανεκτίμητον των αγαθών και το μεγαλύτερον στοιχείον της δυνάμεως του: Αυτή η πολιτική έδωσεν εις τον λαόν την απόλυτη ψυχική, και πανεθνική ένωσί του .

Σήμερα όμως επί πλέον υπάρχουν και μερικοί άλλοι παράγοντες που προδικάζουν την τελική μας νίκη. Η Τουρκία δεν είναι όπως το 1916 σύμμαχος των Γερμανών. Είναι σύμμαχος των Άγγλων. Η Βουλγαρία βέβαια ενεδρεύει και τώρα όπως και τότε, αλλ’ εν πάση περιπτώσει αυτήν την εποχήν τουλάχιστον προς το παρόν δεν τολμά. Ο καιρός όμως δεν δουλεύει για τον Άξονα. Δουλεύει για τους αντιπάλους του. Τέλος δια την Γερμανίαν η νίκη θα ήτο εν πάση περιπτώσει δυνατή μόνο με κοσμοκρατορίαν.

Αλλ’ η κοσμοκρατορία δια την Γερμανίαν κατέστη οριστικά αδύνατος στην Δουνκέρκη. Ο πόλεμος δια τον Άξονα έχει χαθή, από την στιγμήν που η Αγγλία διεκήρυξε: “Θα πολεμήσωμεν έστω και μόνον εις το νησί μας και πέραν των θαλασσών, θα πολεμήσωμεν μέχρι της νίκης” . Αλλά επί πλέον και ημείς οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζωμεν ότι δεν πολεμούμεν μόνον δια την νίκην, αλλά και δια την δόξαν .

Δεν ξέρω αν κανείς αντιβενιζελικός από σας είναι πάντοτε αδιάλλακτος.

“Είμαι εγώ, κύριε Πρόεδρε”, απήντησεν ο παριστάμενος παλαίμαχος και αδιάλλακτος αρθρογράφος του αντιβενιζελικού τύπου κ. Κρανιωτάκης.

Λοιπόν ακούστε δια να συνεννοηθούμε. Εγώ, κύριοι, όπως επαρκώς σας εξήγησα, ετήρησα μέχρι σήμερον την πολιτικήν του αειμνήστου Βασιλέως Κωνσταντίνου, δηλαδή την πολιτικήν της αυστηράς ουδετερότητος. Έκαμα το παν δια να κρατήσω την Ελλάδα μακράν της συγκρούσεως των μεγάλων κολοσσών. Ήδη μετά την άδικον επίθεσιν της Ιταλίας, η πολιτική την οποίαν ακολουθώ είναι η πολιτική του αειμνήστου Βενιζέλου. Διότι είναι η πολιτική του συνταυτισμού της Ελλάδος με την τύχην της δυνάμεως, δια την οποίαν η θάλασσα είναι ανέκαθεν όπως και δια την Ελλάδα, όχι το εμπόδιον που χωρίζει αλλά η υγρά λεωφόρος που συνδέει. Βέβαια εις την ιστορίαν μας την νεωτέραν δεν είχομεν μόνον ευγνωμοσύνης λόγους και αφορμάς δια την Αγγλίαν, της οποίας άλλως τε η μεταπολεμική, πολιτική των τελευταίων ιδίως ετών, είναι πολιτική μεγίστων και ιστορικών αγγλικών ευθυνών. Αλλά τας ευθύνας της αυτάς η Αγγλία τας αποδίδει σήμερον με την υπερήφανον αποφαστικότητα λαού μεγάλου, σώζοντος την ελευθερίαν του κόσμου και του πολιτισμού. Δια την Ελλάδα η Αγγλία είναι η φυσική φίλη και επανειλημμένως εδείχθη προστάτρια, ενίοτε δε η μόνη προστάτρια. Η νίκη θα είναι και δεν μπορεί παρά να είναι δική της. Θα είναι νίκη του Αγγλοσαξωνικού κόσμου, απέναντι του οποίου η Γερμανία, η οποία αφού έως τώρα δεν ηδυνήθη να επιτύχη οριστικόν αποτέλεσμα, είναι καταδικασμένη να συντριβή. Διότι από τώρα και πέρα ο ορίζων δεν πρέπει να θεωρήται δια τον Άξονα ανέφελος ούτε προς Ανατολάς και η Ανατολή είναι πάντοτε μυστηριώδης. Πάντοτε ήτο, αλλά σήμερον υπέρ ποτέ είναι γεμάτη απρόοπτα και μυστήριο. Τελικώς λοιπόν θα νικήσωμεν. Και θέλω φεύγοντες από την αίθουσαν αυτήν να πάρετε μαζί σας όλην την δική μου απόλυτη βεβαιότητα, ότι θα νικήσωμεν. Εν τούτοις πρέπει να σας επαναλάβω ό,τι επισημότερον διεκήρυξα από την πρώτην στιγμήν. Η Ελλάς δεν πολεμά δια την νίκην. Πολεμά δια την Δόξαν. Και δια την τιμήν της. Έχει υποχρέωσιν προς τον εαυτόν της να μείνη αξία της ιστορίας της.

Η Ιταλία είναι μεγάλη δύναμις, όταν δε προχθές έγινεν η πρώτη αεροπορική επιδρομή, ομολογώ ότι με έκπληξιν ήκουσα εις σχετικήν ερώτησίν μου την απάντησιν, ότι τα επιδραμόντα αεροπλάνα ήσαν μόνον ιταλικά. Αυτό φθάνει να σας δώση να καταλάβετε με ποιες ιδέες μπήκα στον πόλεμο. Αλλά υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ένας λαός οφείλει, αν θέλη να μείνη μεγάλος, να είναι ικανός να πολεμήση, έστω και χωρίς καμμίαν ελπίδα νίκης. Μόνον διότι πρέπει. Γνωρίζω ότι ο ελληνικός λαός θα ήτο αδύνατον να δεχθή άλλο τι αυτήν την στιγμήν. Διότι είναι ελεύθερος και απερίσπαστος εις την φυσικήν ευθυκρισίαν και υπερηφάνειαν, εφ’ όσον δεν εδόθη ευκαιρία να θολωθή η κρίσις του δι’ αγοραίων θορύβων και παραπλανητικών εκστρατειών. Εκάμαμεν ότι ήτο δυνατόν δια να μη έχωμεν το παραμικρόν άδικον. Και θα εξακολουθήσωμεν την ιδίαν τακτικήν μέχρι τέλους. Σας έχω στο τραπέζι μερικά έγγραφα. Είναι όλαι αι αποδείξεις της ιταλικής ενέδρας εκ προμελέτης. Όταν τελειώσω μπορείτε να τα δείτε. Περιττόν να πάρετε σημειώσεις. Συντομώτατα θα δημοσιευθούν εις την Λευκήν Βίβλον, η οποία διέταξα να εκδοθή το ταχύτερον. Δεν σας κρύβω κύριοι, ότι η κατάστασις είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μας περιμένουν μάλιστα δοκιμασίαι μεγάλαι. Δια να μη δώσω ευκαιρίαν προς την επιζητουμένην δια παντός τρόπου αφορμήν κατασυκοφαντήσεώς μας, ευρέθην υποχρεωμένος να πάρω μίαν απόφασιν εξόχως σοβαράν. Να μην κάμω την επιστράτευσιν, όταν από καιρού την εζήτησε και εξηκολούθησεν επανειλημμένως να μού την ζητά το Επιτελείον… Ο ιταλικός όγκος λοιπόν ευρήκεν απέναντι του δυνάμεις πάρα πολύ ασθενείς, τουλάχιστον δια την κρούσιν των πρώτων ημερών. Ο ρόλος σας είναι σήμερον μεγάλος και επισημότατος.

Μη χάνετε το θάρρος σας, οτιδήποτε και αν γίνη. Διότι άλλως αδύνατον να φανήτε άξιοι του λαού σας και του καθήκοντος σας, το οποίον είναι να συντηρήσητε την ιερή φλόγα του ελληνικού λαού, να βοηθήσητε τον μαχόμενον Στρατόν, να υπάρξητε συνεργάται της Κυβερνήσεως, ότι και αν αισθάνεσθε δι’ αυτήν. Πρέπει να πιστεύσητε σεις δια να μπορέσετε να μεταδώσητε την πίστιν εις το κοινόν σας, μολονότι αυτήν την φοράν έχομεν όλοι μας να πάρωμεν από τον Ελληνικόν λαόν, και από το απερίγραπτον θάρρος του και όχι να του δώσωμεν.

Θέλω ακόμη να σας ειπώ κάτι. Ξέρω με βεβαιότητα ότι από την φοβεράν αυτήν δοκιμασίαν η Ελλάς θα υποφέρη. Ξέρω όμως επίσης με βεβαιότητα ότι τελικώς θα εξέλθη όχι μόνον ένδοξος αλλά και μεγαλύτερη. Θα προσέξατε το τηλεγράφημα του κ. Τσώρτσιλ το οποίον εδημοσιεύθη σήμερον εις τας εφημερίδας, ανακοινωθέν από του Υπουργείου Εξωτερικών . Λοιπόν επειθυμώ να σας τονίσω τούτο: εκείνοι οι οποίοι εις το τηλεγράφημα αυτό δεν βλέπουν γραπτήν την επιβεβαίωσιν αγράφου συμφωνίας δια τα Δωδεκάνησα, δεν ξέρουν να διαβάζουν μέσα από τις γραμμές. Και κάτι άλλο. Τα Δωδεκάνησα προδικάζουν”…
(Το κείμενο του επίσημου στενογράφου διακόπτεται σε αυτό το σημείο)

Ψεύδος : Οι Ελληνες το 1940 πολέμησαν το φασισμό.
Αλήθεια : Η Ελλάδα το 1940 διοικείτο από ένα φασιστικό καθεστώς.
Οι Ελληνες στο μέτωπο πολέμησαν τους εισβολείς χωρίς να ενδιαφέρονται για το είδος διακυβέρνησης αυτών.
Στα σατυρικά τραγουδάκια γίνεται λόγος για την “γελοία Ιταλία” και όχι για τον “γελοίο Φασισμό”.

Ψεύδος : Η Ελλάς αιφνιδιάστηκε και μπήκε στον πόλεμο απροετοίμαστη…
Αλήθεια : Χαρακτηριστική είναι η διαταγή του Γενικού Επιτελείου Στρατού στον διοικητή της ηρωικής VIII μεραρχίας (Ηπείρου) Χαράλαμπο Κατσιμήτρο την 9/4/1939 :
“Εις περίπτωσιν εισβολής ιταλικών δυνάμεων με συνδυασμένην ή ου απόβασιν εις τας ακτάς Ηπείρου,κατηγορηματική εντολή σας είναι η μέχρις εσχάτων μετά πείσματος διεκδίκησης του εθνικού ημών εδάφους”.

Hδη από τον Μάρτιο του 1939 ενισχύεται η VIII μεραρχία.
Από την 23 Σεπτεμβρίου επιστρατεύεται τόσο η VIII μεραρχία όσο και η XIV (Μακεδονική) και οργανώνεται οχυρωματικώς η τοποθεσία Ελαίας (Καλπάκι) – Καλαμά για την οποια μέχρι τότε λίγη φροντίδα είχε καταβληθεί.

Ο Ιωάννης Μεταξάς την απόφαση του για αντίσταση εναντίον της Ιταλίας την έχει ήδη λάβει από τον Μάρτιο του 1939.

Γραφει στο ημερολόγιο του : “12 – 19 Μαρτίου 1939… Τι εβδομάδα! – Τώρα όμως θα κινηθή ο Μουσολίνι; Μπορεί να μην κινηθή; Και τι έχουμε να υποστούμε εμείς; Ανησυχίες μου φοβερές απόψε. 18 Μαρτίου. Φοβερά απόφασίς μου εν περιπτώσει Ιταλικής απειλής. 20 Μαρτίου. Ησυχωτέρα κατάστασις. – Αλλά υπερήφανος δι’ απόφασίν μου”.

Επί ημερών Ιωάννη Μεταξά ο Ελληνικός Στρατός αναδιοργανώθηκε.
Το 1940-41 έφτασε να έχει μάχιμους 500.000 άνδρες οι οποίοι για να μπορέσουν να καταφέρουν αυτό που κατάφεραν έπρεπε να υποστηρίζονται από έναν ολόκληρο μηχανισμό επιμελητείας.
Δημιουργήθηκε η περίφημη γραμμή Μεταξά την οποία δεν μπόρεσαν να διασπάσουν οι αήττητες μέχρι τότε γερμανικές δυνάμεις.

Ψεύδος : Ο Μεταξάς ήταν ένας στυγνός μισητός δικτάτορας.
Αλήθεια : Επί των ημερών του Εθνικού Κυβερνήτη ακολουθήθηκε φιλολαϊκή πολιτική.
Δημιουργήθηκε το ΙΚΑ (ναι,ο Μεταξάς το υλοποίησε),καθιερώθηκε το οκτάωρο,θεσπίστηκε η 15ήμερη άδεια στους εργαζόμενους,παγιώθηκε ο θεσμός των συλλογικών συμβάσεων εργασίας,μειώθηκε η ανεργία,αυξήθηκαν τα ημερομίσθια.

Αναμφίβολα,ο Ιωάννης Μεταξάς ήταν δικτάτορας.
Και φυσικά δεν ήταν ο πρώτος δικτάτορας που κυβερνούσε την Ελλάδα την περίοδο του μεσοπολέμου ή και νωρίτερα.
Και επί των ημερών του συνεχίστηκαν οι διώξεις εναντίον των κομμουνιστών.Οι κομμουνιστές όμως δεν ήταν ο Ελληνικός λαός.Αποτελούσαν μια ελαχιστη μειοψηφία που ευτυχώς επί των ημερών του Εθνικού κυβερνήτη σχεδόν εξουδετερώθηκαν.

Τα αισθήματα του Ελληνικού Λαου απέναντι στον Ιωάννη Μεταξά τα περιγραφει ο αριστερός Μίκης Θεοδωράκης :

“Ο θάνατος του Μεταξά ήταν ένα μεγάλο σοκ. Ο Μεταξάς ήταν πολύ τυχερός διότι συνέδεσε το όνομά του με το “Οχι”, συνέδεσε το όνομά του με τη νίκη και πέθανε σε μια κορύφωση νίκης.Στην Τρίπολη, πρέπει να σου πω ότι έγιναν μνημόσυνα σε διάφορες εκκλησίες. Κι εμείς πήγαμε σε μια εκκλησία, όχι στη μητρόπολη, σε μια άλλη, πιο μικρή. Την ώρα λοιπόν του μνημοσύνου, ο κόσμος έκλαιγε τόσο γοερά, ώστε από τη μία εκκλησία στην άλλη άκουγες τα κλάματα. Εκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά.”

Επειτα από όλα τα παραπάνω,γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι γίνεται συστηματική προσπάθεια πλύσης εγκεφάλου στον Ελληνικό Λαό.
Ευτυχώς όμως,οι Ελληνες ακόμα θυμούνται.
Και αναγνωρίζουν ότι τα “OΧΙ” θέλουν Μεταξάδες!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΛΗΤΕΙΑ

October 16, 2008

Τις τελυταίες ημέρες,κυκλοφορεί και αναπαράγεται στο διαδίκτυο ένα mail (επικαλούμενο ως πηγή κάποιο περιοδικό “ιερά παρακαταθήκη” ) το οποίο κάνει λόγο για αμύθητα πλούτη που βρέθηκαν μετά την αποσφράγιση της οικίας στην οποια ζούσε ο πολυαγαπημένος μας Μακαριστός Χριστόδουλος.

Δεν θα παραθέσουμε βέβαια και εδώ αυτό το μνημείο συκοφαντίας και αλητείας.
Aλλωστε είναι πολύ πιθανό πολλοί από εσάς να το έχουν ήδη διαβάσει.

Ενδεικτικά όμως θα αναφέρουμε ότι υποστηρίζεται ότι η αποσφράγιση της κατοικίας έγινε πριν λίγες ημέρες ενώ στην πραγματικότητα έχει γίνει από την 10 Ιουνίου…

Θα δώσουμε λοιπόν τον λόγο σε ένα άρθρο της αντιχριστοδουλικης ελευθεροτυπίας που γράφτηκε την 20 Ιουλίου και που περιγραφει σε γενικές γραμμές τι βρέθηκε στην οικία του Μακαριστού Χριστόδουλου σε διάστημα καταγραφής 40 ημερών περίπου :

“Ποιους «θυμήθηκε» ο Χριστόδουλος

Της ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ

Δύο φάκελοι, που περιείχαν 28.000 ευρώ και εννέα χρυσές λίρες, βρέθηκαν στο γραφείο του Χριστόδουλου, κατά την καταγραφή των αντικειμένων της αρχιεπισκοπικής κατοικίας στο Παλαιό Ψυχικό.

Η αποσφράγιση έγινε στις 10 Ιουνίου, με δικαστική απόφαση, παρουσία δικαστικών αρχών, του διευθυντή της αστυνομίας και εκπροσώπου της εφορίας. Η καταγραφή όλων των αντικειμένων θα διαρκέσει μερικές εβδομάδες, λόγω της πληθώρας των αντικειμένων που υπάρχουν, αλλά και της λεπτομερέστατης περιγραφής τους.

Αμφια και ασημικά

Μέχρι στιγμής έχουν βρεθεί βαρύτιμα άμφια, τέσσερις πολύτιμες μίτρες και αρκετές άλλες μικρότερης αξίας, δεκάδες εγκόλπια, σταυροί, εικόνες και βιβλία. Πολλά είναι και τα ασημένια αντικείμενα: κηροπήγια, φρουτιέρες, κουτιά κ.λπ., τα περισσότερα από τα οποία είναι δώρα πατριαρχών, ενώ δεκάδες προέρχονται από δώρα φίλων ή ακόμη και από αρχηγούς κρατών.

Η καταγραφή γίνεται παρουσία συμβολαιογράφου, του γενικού αρχιερατικού επιτρόπου, πατέρα Θωμά Χρυσικού, ο οποίος είναι ο «μεσεγγυούχος» και αυτός που όχι μόνον θα τα παραλάβει, αλλά θα έχει και την ευθύνη διαφύλαξης όλων των αντικειμένων, μέχρι να καταλήξουν στους τελικούς παραλήπτες.

Την πρώτη ημέρα εκλήθησαν και όλοι όσοι είχαν έννομο συμφέρον, όπως για παράδειγμα ο μητροπολίτης Βρεσθένης Θεόκλητος, ο πρώην πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής πατέρας Θωμάς Συνοδινός, ο αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Οικονόμου και διάκονοι του Χριστόδουλου.

Κάθε ημέρα που γίνεται η καταγραφή συντάσσεται ειδικό δελτίο με τα αντικείμενα που ελέγχθηκαν και ορίζεται η ημερομηνία της συνέχισης αυτής της εργασίας, ενώ το σπίτι κλειδώνεται και ξανανοίγει παρουσία όλων.

*Σύμφωνα με την ιδιόχειρη διαθήκη του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, τα άμφια και οι στολές θα μείνουν στην αρχιεπισκοπή, προκειμένου να τοποθετηθούν στο εκκλησιαστικό μουσείο που πρόκειται να ιδρυθεί. Τα βιβλία του προορίζονται για την υπό σύσταση εκκλησιαστική βιβλιοθήκη, που θα στεγαστεί σ’ ένα αναπαλαιωμένο κτίριο (του πρώην κακουργιοδικείου) στην περιοχή του Ψυρρή.

Ο Χριστόδουλος ορίζει στη διαθήκη του σχετικά με τα χρήματα που βρέθηκαν:

Φίλοι και συγγενείς

«Οσα τινά χρήματα ευρεθούν εις τα θυλάκιά μου, να δοθούν εις τον πρωτοσύγκελλο» (εννοεί τον πατέρα Συνοδινό που στάθηκε στο πλευρό του ώς το τέλος). Ηταν εκείνος που δεν μπόρεσε να κρατήσει τους λυγμούς του μόλις μπήκαν στο δωμάτιο όπου ο αρχιεπίσκοπος είχε αφήσει την τελευταία του πνοή.

*Οσον αφορά τον επίσης αφοσιωμένο συνεργάτη του, μητροπολίτη Βρεσθένης Θεόκλητο, ο αρχιεπίσκοπος του άφησε μία στολή και την ευχή του -όπως έγραφε χαρακτηριστικά στη διαθήκη του.

*Για τον αδελφό του Γιάννη, ο αρχιεπίσκοπος δεν άφησε κάτι, λέγοντας ότι έχει τη σύνταξή του για να ζήσει.

Ωστόσο, ο πνευματικός αδελφός του Χριστόδουλου, ο μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος, πήρε κοντά του τον ηλικιωμένο Γιάννη Παρασκευαΐδη και τον συντηρεί στη μητρόπολή του.

*Αγνωστο είναι τι θα απογίνει η κατοικία, που ανήκει στη Μονή Πεντέλης, μετά την καταγραφή όλων των αντικειμένων. Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δεν επιθυμεί να τη χρησιμοποιήσει. Υπάρχουν σκέψεις όμως να διατίθεται για τη φιλοξενία υψηλόβαθμων κληρικών, που επισκέπτονται την Εκκλησία της Ελλάδος, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι θα ήταν προτιμότερο να νοικιαστεί, πιθανόν σε κάποια πρεσβεία, μια και η περιοχή του Ψυχικού, όπου βρίσκεται, προσφέρεται για κάτι τέτοιο.

*Ενώ η καταγραφή των δεκάδων αντικειμένων στο Ψυχικό φαίνεται πως θα κρατήσει όλο το καλοκαίρι, στην κατοικία της οδού Αγίας Φιλοθέης, όπου βρίσκεται το αρχιεπισκοπικό μέγαρο, και κατοικεί τώρα ο Ιερώνυμος, τα αντικείμενα ήταν λιγοστά και όλα έληξαν μέσα σε μία ημέρα.

*Εκεί βρέθηκαν και καταγράφηκαν εκατοντάδες βιβλία, προσωπικά είδη και αντικείμενα του Χριστόδουλου. Στο γραφείο του στην αρχιεπισκοπή βρέθηκε και ο ογκώδης φάκελος του αρχείου, που περνάει στα χέρια του πατέρα Θωμά Συνοδινού.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 20/07/2008″

Αυτή λοιπόν είναι η “αμύθητη περιουσία” του Μακαριστού Χριστοδουλου.

Φυσικά,αποδεικνύεται ότι καμία σχέση με την πραγματικότητα δεν έχει το mail που κυκλοφορεί.

Το γιατί όμως κυκλοφορεί ένα τέτοιο mail γεμάτο λάσπη και ψεύδη,είναι απολύτως κατανοητό.

Ο Μακαριστός Χριστόδουλος αγάπησε την Ελλάδα και τον Ελληνισμό.
Γι αυτό τον μίσησαν κάποιοι απάτριδες και εθνομηδενιστές.
Τον αγάπησαν όμως τα εκατομμύρια των Ελλήνων που μέχρι και την ημέρα της ταφής του εξεδήλωναν με κάθε τρόπο την αγάπη αυτή.
Αυτό είναι κάτι που δεν πρόκειται να του το συγχωρέσουν ποτέ.
Γι αυτό και προσπαθούν να σπιλώσουν τη μνήμη του.

Δεν θα το καταφέρουν.

Παύλος Μελάς ( 29/03/1870 – 13/10/1904 )

October 13, 2008

Επεσε Υπέρ Πατρίδος !

Υιός του Μιχαήλ Μελά και της Ελένης ( το γένος Βουτσινά ).
Γεννήθηκε στην Μασσαλία της Γαλλίας ,καταγωγή του η Ηπειρος.

Ο πατέρας του,από τις εμπορικές του δραστηριότητες,απέκτησε σημαντική περιουσία ενώ παράλληλα ανέπτυξε και εθνική δράση.
Μεγαλώνοντας στην Αθήνα ο Παύλος και επηρεαζόμενος από την δράση του πατέρα του,από συζητήσεις περί των εθνικών θεμάτων αλλά και από τις εθνικές εορτές και τελετές,κατασταλάζει στην απόφαση να γίνει στρατιωτικός και ως Ηπειρώτης ονειρεύεται την απελευθέρωση των Ιωαννίνων.
Το 1886 είναι το έτος στο οποίο ο Παύλος θα εισαχθεί στην Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων .Ο ίδιος γράφει στο προσωπικό του ημερολόγιο :

“Επιλέγων το στάδιο αυτό, δεν υπήκουσα παρά εις μίαν ιδέαν, να φανώ χρήσιμος εις τον πλησίον και εις τον τόπον μου … Αυτή είναι όλη μου η φιλοδοξία και, όπως κάθε καλός στρατιώτης, θέλω να υπηρετήσω την Πατρίδα μου και δι’ αυτήν να αποθάνω. Καμιά δυσκολία δεν θα με σταματήσει … Δεν θα υποχωρήσω ποτέ προ των εμποδίων. Προς το παρόν, άλλωστε, δεν θα υποστώ εις την Στρατιωτικήν Σχολήν, παρά πειθαρχίαν, ολίγον σκληράν, και μερικές στερήσεις…”

Επειτα από 5 χρόνια φοίτησης στην ΣΣΕ,το 1891,αποφοιτεί ως Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού.Γνωρίζεται με την Ναταλία Δραγούμηκαι τον επόμενο χρόνο παντρεύονται.
Η οικογένεια της Ναταλίας κατάγεται από τη Μακεδονία και η επαφή του Παύλου με τον πατέρα της Στέφανο αλλα και τον αδελφό της Ιωνα,τον επηρεάζει ως προς την απόφαση του να αγωνιστεί για την Μακεδονία.
Το 1894 γεννιέται το πρώτο τους παιδί,ο Μιχαήλ τον οποιο φωνάζουν Μίκη ενώ απέκτησε αργότερα και μια κόρη,την Ζωή .

Το 1897 έρχεται η πολυπόθητη για τον Παύλο ώρα του Αγώνα.
Ξεσπάει ο ατυχής για την πατρίδα μας πόλεμος του 1897.
Ο αρχικός ενθουσιασμός του Παύλου γρήγορα μετατρέπεται σε απογοήτευση…
Η ώρα που η Πατρίδα θα τον ξανακαλέσει,δεν θα αργήσει πολύ.

Γίνεται μέλος του Μακεδονικού κομιτάτου στόχος του οποιου είναι η εμψύχωση του υποφέροντος από την δράση των Βούλγαρων κομιτατζήδων Ελληνικού πληθυσμού και η οργάνωση του Αγώνα.
Το Φεβρουάριο του 1904,ως μέλος τετραμελούς αποστολής Αξιωματικών, περνάει στη Μακεδονία αλλά γρήγορα ανακαλείται στην Αθήνα αφού η παρουσία του εκεί έγινε γνωστή στους Τούρκους.
Τον Ιούλιο του ίδιου έτους ξαναπερνάει στη Μακεδονία ως έμπορος και αφού συναντιέται στη Θεσσαλονίκη με τον Λάμπρο Κορομηλά επιστρέφει για τελευταία φορά στην Αθήνα.

Τον Αύγουστο ( 18/08 ) του 1904 με το ψευδώνυμο Μίκης Ζέζας ,ως επικεφαλής μικρού αποσπάσματος,ξεκινά την πορεία που θα τον καταστήσει έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους του Ελληνισμού.
Ως αρχηγός των ομάδων στις περιοχές Μοναστηρίου και Καστοριάς,αναλαμβάνει δράση έναντι των Βουλγάρων και αναπτερώνει το ηθικό του δοκιμαζόμενου Ελληνικού στοιχείου.

Την 13 Οκτωβρίου,ευρισκόμενος στο χωριό Στάτιστα,προδίδεται από τον κομιτατζή Μήτρο Βλάχο και περικυκλώνεται από ισχυρή τουρκικη δύναμη.
Διατάσσει τους άνδρες του να επιχειρήσουν έξοδο για να σπάσουν τον τουρκικο κλοιό.
Ως επικεφαλής της προσπάθειας αυτής,τραυματίζεται στην οσφυϊκή χώρα και μετά από λίγη ώρα πεθαίνει αφού παρακαλεί τον υπαρχηγό του Νίκο Πύρζα :
“… Το σταυρό να τον δώσεις στη γυναίκα μου και το τουφέκι του Μίκη και να τους πης ότι το καθήκον μου έκαμα …”.

Επειτα από λίγες ημερες,ένας άνδρας του Παύλου και κάτοικοι της Στάτιστας πάνω στην προσπάθεια τους να ξεθάψουν το σώμα του Αρχηγού ώστε να το μεταφέρουν στο χωριό Πισοδέρι,κινδυνεύουν να πέσουν στα χερια των τούρκων.
Παίρνουν την απόφαση να κόψουν το κεφάλι του Αρχηγού ώστε να το μεταφέρουν προς ταφή μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ιερού Ναού της Αγίας Παρασκευής στο Πισοδέρι.Όπως και έγινε…

Ο Παύλος Μελάς,αποτέλεσε σύμβολο του Αγώνα του Ελληνισμού στη Μακεδονία.
Ο θάνατος του συγκλόνισε τόσο τους Μακεδόνες όσο και την κοινή γνώμη στην ελεύθερη Ελλάδα.
Αποτέλεσε όμως και έναυσμα ώστε να πυκνώσουν οι τάξεις των Μακεδονομάχων και να συνεχιστεί ακόμα πιο έντονος ο Αγώνας για την Επιβίωση του Ελληνισμού μέχρι να έρθει η λύτρωση του 1912-13.

Η ευγενική μορφή του Ηρωα Παύλου Μελά,ακόμα και σήμερα αποτελεί σύμβολο για κάθε Ελληνα Πατριώτη.
Οι κίνδυνοι για την Μακεδονία Μας ακόμα ελλοχεύουν.
Ελάχιστο χρέος όλων μας να δραστηριοποιηθούμε,να ενεργοποιηθούμε για να αποτρέψουμε το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας και κατά συνέπεια της Ιστορίας Μας.
Ας παραδειγματιστούμε από αυτόν τον σεμνό Ηρωα που προτίμησε τον δύσκολο και υπερήφανο Αγώνα από μια άνετη ζωή !

Αιωνία του η Μνήμη !

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

October 2, 2008

Η ασυδοσία και η επίδειξη μίσους προς κάθε έκφραση υπέρ του Ελληνισμού εκ μέρους του κομμουνιστή Χριστόφια, συνεχίζεται.
Μετά από την υποστολή της Ελληνικής σημαίας στο μέγαρο του ΡΙΚ,μετά από την λογοκρισία τραγουδιών με στίχους του Ηρωα Ευαγόρα Παλληκαρίδη,ήρθε ακόμα ένα περιστατικό για να αποδείξει την κομμουνιστική νοοτροπία γενικότερα και του Χριστόφια ειδικότερα.

Αντιγράφουμε από την πολύ καλή πατριωτική εφημερίδα Ελεύθερος Κόσμος :

ΤΑ ΣΟΒΙΕΤ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ ΣΕ ΔΡΑΣΗ

Στην χθεσινή παρέλαση προς τιμήν της “κυπριακής ανεξαρτησίας”, στην Λευκωσία, συνελήφθησαν περίπου 25 άτομα διότι θέλησαν να διαμαρτυρηθούν για την επερχόμενη τουρκοποίηση του νησιού. Η ειρηνική εκδήλωση δεν ξεκίνησε αφού η αστυνομία του κομμουνιστή Χριστόφια συνελάμβανε οποιονδήποτε φορούσε… μπλουζάκι εθνικού περιεχομένου!
Στο χώρο της παρέλασης τα μέλη του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης και του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου διένειμαν στον κόσμο την προκήρυξη του Κ.Ε.Α. Αμέσως περικυκλώθηκαν από αστυνομικούς με πολιτικά, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στο Α.Τ. του Στροβόλου! Ο αστυνομικός διευθυντής Λευκωσίας, Κύπρος Μιχαηλίδης, δήλωσε πως συνελήφθησαν διότι μοίραζαν φυλλάδια «εθνικιστικού περιεχομένου». Προφανώς ο εθνικισμός θεωρείται αδίκημα για τον επικεφαλή αστυνομίας μιας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας!
Παράλληλα ένας από τους πλέον επιτυχημένους δικηγόρους της Κύπρου, ο οποίος έτρεξε προς βοήθεια των νεαρών κτυπήθηκε βάναυσα, από αστυνομικούς στο κεφάλι, τον σβέρκο και την κοιλιά. Αφού του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες στο νοσοκομείο Λευκωσίας, ο αγωνιστής δικηγόρος κατέθεσε μήνυση εναντίον των συγκεκριμένων αστυνομικών.

Από την άλλη πλευρά ο βουλευτής Λεμεσού Ρίκος Ερωτοκρίτου δήλωσε πως η σύλληψη των νεαρών ήταν νομικά απαράδεκτη και η συμπεριφορά των αστυνομικών εξευτελιστική. Επίσης με την ιδιότητα του δικηγόρου θα υπερασπιστεί τους νεαρούς διότι αν και δεν κατηγορήθηκαν θα καταθέσουν μήνυση κατά του κράτους. Η πολιτική του Χριστόφια οδηγεί τον τόπο δεκαετίες πίσω, σε εποχές που τα μίση και τα πάθη ήταν έντονα.

πηγή: ellinikofos.blogspot.com

η προκήρυξη του ΚΕΑ που μοιράστηκε στην παρέλαση

Έλληνα της Κύπρου!
Σήμερα καλείσαι να γιορτάσεις την ημέρα της Κυπριακής Ανεξαρτησίας. Μίας ανεξαρτησίας η οποία ποτέ δεν υπήρξε διότι η Μεγάλη Βρετανία ουδέποτε εγκατέλειψε την Κύπρο. Συνεχίζει να ασκεί τον έλεγχο του Νησιού μας. μας. Όμως στον ένδοξο αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. 1955-59, οι Έλληνες της Κύπρου πολέμησαν για ΕΝΩΣΗ με την ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ και όχι για κολοβή «ανεξαρτησία».
Ωστόσο ακόμα κι αυτή, η κηδεμονευόμενη Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί το προστατευτικό κέλυφος του Κυπριακού Ελληνισμού. Γι’ αυτόν τον λόγο ο διεθνής σιωνισμός και τα Αγγλοτουρκικά συμφέροντα, από την επαύριον της ανακήρυξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, βυσσοδομώντας επιδιώκουν να την καταργήσουν. Οδήγησαν έτσι τα γεγονότα, ούτως ώστε σήμερα να συζητείται η δημιουργία ενός νέου «κράτους», προϊόν παρθενογένεσης, το οποίο θα αποτελεί τερατούργημα, προτεκτοράτο της Αγγλίας και Τουρκίας και αποστολή θα έχει την εξάλειψη του Ελληνικού στοιχείου (ιστορικό προηγούμενο Ίμβρος, Τένεδος, Κωνσταντινούπολη, Αλεξανδρέττα) και την παράδοση των πετρελαίων των νοτίων ακτών σε αγγλοτουρκικά χέρια.
Οι εχθροί του Ελληνισμού και της Κύπρου, έχουν λοιπόν πάρει τις αποφάσεις τους: Η Κυπριακή Δημοκρατία επειδή, στέκεται εμπόδιο στην υλοποίηση των σχεδίων τους, και θα πρέπει οπωσδήποτε να καταργηθεί. Τα ξένα κέντρα αποφάσεων με τα εδώ προγεφυρώματα τους, μεθοδεύουν τον αφελληνισμό της Κύπρου. Στο όνομα της επαναπροσέγγισης επιχειρούν να απονευρώσουν την Ελληνική Παιδεία, για να πληγούν οι αντιστάσεις του λαού, ούτως ώστε να συναινέσει στα απεχθή σχέδια τους.
Η νομιμοποίηση της κατοχής, μέσω της προσφερόμενης «λύσης» της «Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας», μας φέρνει πολύ κοντά στο τελειωτικό μας πλήγμα. Η πλειοψηφία της ηγεσίας μας ταυτιζομένη με τους σχεδιασμούς του τουρκικού «συμβουλίου εθνικής ασφαλείας» το οποίο αποδέχθηκε ήδη το Σχέδιο Ανάν, ευνοεί μια τέτοια εξέλιξη, αποκαλώντας την «αδήριτη ανάγκη» και «οδυνηρό συμβιβασμό».

Αδελφέ Έλληνα,
Θα σου πουν για να σε πείσουν ότι δεν υπάρχει άλλη οδός, εκτός από αυτήν της υποταγής, και του «συνεταιρικού κράτους» με τους «τουρκοκύπριους». Θα σου πουν ότι κάθε μέρα που περνά, είναι εις βάρος της υπόθεσης μας. Θα σου πουν ότι η «επανένωση» της διζωνικής, όπως την εννοούν οι Τούρκοι, και οι σύμμαχοι τους θα φέρει ειρήνη και ευημερία στην Κύπρο. Θα σου πουν ότι όλοι όσοι αντιτίθενται στην ρατσιστική λύση της διζωνικής, είναι ακραίοι εθνικιστές. Όμως μόνο οι ηλίθιοι, και οι τυφλοσύρτες των κομμάτων μπορούν να πιστέψουν τέτοιους ισχυρισμούς. Οι θιασώτες αυτής της πολιτικής με τις συνεχείς υποχωρήσεις μας έχουν οδηγήσει στο σημερινό κατάντημα με τον πρόεδρο Χριστόφια να έχει αποδεχθεί τούρκο πρόεδρο και 50,000 εποίκους.

Αδελφέ μας,
Εάν ακόμη είσαι ζωντανός σήκω όρθιος, οργανώσου, αντιστάσου, αναλογίσου ότι εσύ θα σώσεις την πατρίδα. Ξεκίνα τώρα! Μην το αναβάλλεις! Αύριο θα είναι αργά! Μην τους αφήσεις να κλέψουν την πατρίδα των παιδιών σου.
Ακόμη δεν χάθηκαν όλα. Ενημερώσου, ενημέρωσε. Οργανώσου στις ομάδες αντίστασης. Ένωσε τις δυνάμεις σου μαζί μας. Να στήσουμε ένα τείχος Ελληνικής Αντίστασης, εμπόδιο στα σχέδια αφελληνισμού, και τουρκοποίησης της Κύπρου.
Η μεγάλη μέρα της Ανάστασης θα έρθει. Ο Ελληνισμός με σύμμαχο του το αναγεννημένο Ρωσικό Έθνος, θα παλέψει για να κόψει τα χέρια του αρπακτικού Τουρκικού κράτους. Μέχρι την Αγία εκείνη Μέρα ας κρατηθούμε ζωντανοί.

ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ (Κ.Ε.Α.)
29 Σεπτεμβρίου 2008

ΤΗΝ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ “ΑΛΗΘΕΙΑ” ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΤΕ ΚΥΡΙΕ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑ.

October 1, 2008

Για δεύτερη συνεχή εβδομάδα ο Κώστας Χαρδαβέλλας διαφήμιζε αποκαλύψεις που δεν θα σταματούσαν πουθενά,δεν θα σταματούσαν σε κανένα όνομα.
Το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό.
Ο κύριος Χαρδαβέλλας αποκάλυψε την “αλήθεια” της μεταπολίτευσης.
Για όλα – πρέπει να – φταίνε οι χουντικοί,η ΕΟΚΑ B.
Εντατικά μαθήματα Ιστορίας για ασχέτους.

Εξηγούμεθα.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ο Ιωαννίδης φέρει βαρύτατες ευθύνες.
Αμφισβητείται το ότι συνειδητά πρόδωσε.
Οπως και να έχει,η ανικανότητα του ήταν εγκληματική και έπρεπε να πληρώσει.
Αυτός,τουλάχιστον,ήδη εδώ και 34 χρόνια βρίσκεται στη φυλακή.

Οι αρχηγοί των όπλων που συνειδητά πρόδωσαν όμως,δεν πλήρωσαν ποτέ !
Και όχι μονο δεν πλήρωσαν αλλα διατηρήθηκαν στις θέσεις τους επί Καραμανλή ώστε να έρθει ο Αττίλας 2 και η πραγματικά μεγάλη καταστροφή ( στον Αττίλα 2 χάθηκε το μεγαλύτερο ποσοστό εδάφους ).
Είναι αστείο και συνάμα προκλητικό να θέλουν κάποιοι να πιστέψουμε ότι για όλα φταίει ο Αβέρωφ (που φυσικά και φταίει) και όχι ο τότε ηγέτης της χώρας Καραμανλής.
Γιατί αν στην καλύτερη περίπτωση παραπλανήθηκε από τους αρχηγούς των όπλων ΚΑΙ ο Καραμανλής (όπως και ο Ιωαννίδης),τότε και γι αυτόν θα έπρεπε να ισχύει η κατηγορία της εγκληματικής ανικανότητας.
Αθώος του αίματος ο “εθνάρχης” που είπε το προδοτικό “η κύπρος κειται μακράν”,κάτι που δεν ανέφερε ποτέ στην εκπομπή του ο κύριος Χαρδαβέλλας ;
Γιατί δεν παρουσιάστηκε ποτέ και η μεθόδευση του Αραπάκη με τον Αβέρωφ για να επανέλθει ο Καραμανλής ;
Ενα περιστατικό που αμέσως θα δημιουργούσε τους ευνόητους συνειρμούς και θα αποδυνάμωνε την προκλητική θέση ότι ο “εθνάρχης” παραπλανήθηκε από αυτούς που μεθόδευαν την επιστροφή του !

Συμπέρασμα :
Αυτοί που πραγματικά και συνειδητά πρόδωσαν,οι αρχηγοί των οπλων με προεξάρχοντα τον Αραπάκη,μεθοδεύουν εν μέσω κρίσης με τον Αβέρωφ,την επιστροφή Καραμανλή.
Με τον “εθνάρχη” πλέον στην εξουσία,ουδέποτε τιμωρούνται οι συγκεκριμένοι άνθρωποι,παραμένουν στις θέσεις τους και καταλήγουμε στον Αττίλα 2.
Ο “εθνάρχης” που – δήθεν – παραπλανήθηκε,δικαιολογείται λέγοντας το προδοτικό “η κύπρος κειται μακράν” …
Οι προδότες παραμένουν ατιμώρητοι.
Τα συμπεράσματα δικά σας…

Ομως οι ενστάσεις για τις “αποκαλύψεις” του κυριου Χαρδαβέλλα δεν τελειώνουν εδώ.
Υπάρχει και η περίπτωση του Μακαρίου.

Δεν ακούστηκε στην εκπομπή του κυρίου Χαρδαβέλλα ότι ο Μακάριος πρόδωσε τον όρκο του για ένωση (όρκος της Φανερωμένης),πρόδωσε τον αγώνα της θρυλικής ΕΟΚΑ και έκανε στροφή προς την ανεξαρτησία.
Δεν ακούστηκε στην εκπομπή του κυρίου Χαρδαβέλλα ότι με τις προδοτικές συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου που υπέγραψε αυτός και ο “εθνάρχης” Καραμανλής,όχι μονο έβαλαν την τουρκία εγγυήτρια της Κύπρου,αλλα και δημιούργησαν ένα κράτος το οποιο δεν μπορούσε να διοικηθεί με συνέπεια την από τον Μακάριο αίτηση για αναθεώρηση του συντάγματος και τις διακοινοτικές συγκρούσεις της δεκαετίας του 60.
Δεν ακούστηκε από την εκπομπή του κυριου Χαρδαβέλλα γιατί αναγκάστηκε ο Παπαδόπουλος να αποσύρει την μεραρχία και ποιος ο ρόλος του Μακαριου σε αυτή την υπόθεση.
Δεν ακούστηκε από την εκπομπή του κυριου Χαρδαβέλλα,ότι εκείνη την εποχή στην Κύπρο υπήρχε στην ουσία ένας εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των ενωτικών και αυτών που υποστήριζαν την πολιτική Μακαριου.
Με το καθεστώς του τελευταίου να διώκει βάναυσα τους ενωτικούς.
Με το Μακαριακό καθεστώς και τους πραιτωριανούς του εφεδρικού σώματος να αποτελούν φόβο και τρόμο για τους ενωτικούς πατριώτες.
Αυτό που ακούστηκε ήταν ότι για όλα έφταιγε η ΕΟΚΑ B !

Λοιδωρήθηκε η άποψη που υποστηρίζει ότι ο Μακάριος με την απαίτηση του για την ανάκληση των 4/5 των Ελλαδιτών αξιωματικών και την απόλυση του 50% των οπλιτών στην ουσία διέλυε την Εθνική Φρουρά και άφηνε το νησί ανυπεράσπιστο.
Φυσικά και ήταν πρόβλημα για τον Μακάριο αυτοί οι πατριώτες.
Γιατί πίστευαν ακόμα στην ένωση,γιατί δεν ελέγχονταν από αυτόν.
Ισως και γιατί πολλοί από αυτούς τελικά άφησαν τα κόκκαλα τους στην Κύπρο πολεμώντας τον εισβολέα.
Δεν ακούστηκε η κοινή διαπίστωση ότι οι Ελλαδίτες αξιωματικοί ήταν η ραχοκοκαλιά της άμυνας του νησιού.
Το πιο έμπειρο και ικανό κομμάτι του αμυντικού σχεδιασμού.

Ακούστηκε όμως ότι αυτοί υπέσκαπταν την εξουσία του Μακαρίου.
Μα αν στον κύριο Χαρδαβέλλα δεν αρέσουν οι εξωτερικές παρεμβάσεις στα κράτη,γιατί δεν έκανε μια κουβέντα για τις σχέσεις του Παναγούλη με τον υπουργό Εσωτερικών της Κύπρου Πολύκαρπο Γιωρκάτζη ;

Κυρίως όμως,δεν ακούστηκε το πιο συγκλονιστικό.
Δεν αφιέρωσε ούτε 30 δευτερόλεπτα ο κύριος Χαρδαβέλλας στην ομιλία του Μακαρίου στον ΟΗΕ όπου καλούσε τις εγγυήτριες δυνάμεις (δηλαδή τους τούρκους) να επέμβουν στην Κύπρο !

Δεν ακούστηκε η συνειδητή προδοσία του Μακαριου !

Τώρα καταλαβαίνουν πολλοί γιατί όταν στην προηγουμενη εκπομπή τολμούσε κάποιος να ψελλίσει το όνομα Μακάριος,η επωδός των “δημοκρατικών” ήταν “άσε τον Μακάριο”,”θα τα πούμε σε άλλη εκπομπή” (δηλαδή ποτέ ).

Λυπούμαστε κύριε Χαρδαβέλλα αλλα δεν ανοίξατε τον φάκελο της προδοσίας.
Αναμασήσατε τους μεταπολιτευτικούς μύθους.
Από τους οποιους,οι μεγαλύτεροι προδότες βγήκαν αθώοι του Ελληνικού αίματος και δεν τιμωρήθηκαν ποτέ !