Παύλος Μελάς ( 29/03/1870 – 13/10/1904 )

October 13, 2008

Επεσε Υπέρ Πατρίδος !

Υιός του Μιχαήλ Μελά και της Ελένης ( το γένος Βουτσινά ).
Γεννήθηκε στην Μασσαλία της Γαλλίας ,καταγωγή του η Ηπειρος.

Ο πατέρας του,από τις εμπορικές του δραστηριότητες,απέκτησε σημαντική περιουσία ενώ παράλληλα ανέπτυξε και εθνική δράση.
Μεγαλώνοντας στην Αθήνα ο Παύλος και επηρεαζόμενος από την δράση του πατέρα του,από συζητήσεις περί των εθνικών θεμάτων αλλά και από τις εθνικές εορτές και τελετές,κατασταλάζει στην απόφαση να γίνει στρατιωτικός και ως Ηπειρώτης ονειρεύεται την απελευθέρωση των Ιωαννίνων.
Το 1886 είναι το έτος στο οποίο ο Παύλος θα εισαχθεί στην Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων .Ο ίδιος γράφει στο προσωπικό του ημερολόγιο :

“Επιλέγων το στάδιο αυτό, δεν υπήκουσα παρά εις μίαν ιδέαν, να φανώ χρήσιμος εις τον πλησίον και εις τον τόπον μου … Αυτή είναι όλη μου η φιλοδοξία και, όπως κάθε καλός στρατιώτης, θέλω να υπηρετήσω την Πατρίδα μου και δι’ αυτήν να αποθάνω. Καμιά δυσκολία δεν θα με σταματήσει … Δεν θα υποχωρήσω ποτέ προ των εμποδίων. Προς το παρόν, άλλωστε, δεν θα υποστώ εις την Στρατιωτικήν Σχολήν, παρά πειθαρχίαν, ολίγον σκληράν, και μερικές στερήσεις…”

Επειτα από 5 χρόνια φοίτησης στην ΣΣΕ,το 1891,αποφοιτεί ως Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού.Γνωρίζεται με την Ναταλία Δραγούμηκαι τον επόμενο χρόνο παντρεύονται.
Η οικογένεια της Ναταλίας κατάγεται από τη Μακεδονία και η επαφή του Παύλου με τον πατέρα της Στέφανο αλλα και τον αδελφό της Ιωνα,τον επηρεάζει ως προς την απόφαση του να αγωνιστεί για την Μακεδονία.
Το 1894 γεννιέται το πρώτο τους παιδί,ο Μιχαήλ τον οποιο φωνάζουν Μίκη ενώ απέκτησε αργότερα και μια κόρη,την Ζωή .

Το 1897 έρχεται η πολυπόθητη για τον Παύλο ώρα του Αγώνα.
Ξεσπάει ο ατυχής για την πατρίδα μας πόλεμος του 1897.
Ο αρχικός ενθουσιασμός του Παύλου γρήγορα μετατρέπεται σε απογοήτευση…
Η ώρα που η Πατρίδα θα τον ξανακαλέσει,δεν θα αργήσει πολύ.

Γίνεται μέλος του Μακεδονικού κομιτάτου στόχος του οποιου είναι η εμψύχωση του υποφέροντος από την δράση των Βούλγαρων κομιτατζήδων Ελληνικού πληθυσμού και η οργάνωση του Αγώνα.
Το Φεβρουάριο του 1904,ως μέλος τετραμελούς αποστολής Αξιωματικών, περνάει στη Μακεδονία αλλά γρήγορα ανακαλείται στην Αθήνα αφού η παρουσία του εκεί έγινε γνωστή στους Τούρκους.
Τον Ιούλιο του ίδιου έτους ξαναπερνάει στη Μακεδονία ως έμπορος και αφού συναντιέται στη Θεσσαλονίκη με τον Λάμπρο Κορομηλά επιστρέφει για τελευταία φορά στην Αθήνα.

Τον Αύγουστο ( 18/08 ) του 1904 με το ψευδώνυμο Μίκης Ζέζας ,ως επικεφαλής μικρού αποσπάσματος,ξεκινά την πορεία που θα τον καταστήσει έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους του Ελληνισμού.
Ως αρχηγός των ομάδων στις περιοχές Μοναστηρίου και Καστοριάς,αναλαμβάνει δράση έναντι των Βουλγάρων και αναπτερώνει το ηθικό του δοκιμαζόμενου Ελληνικού στοιχείου.

Την 13 Οκτωβρίου,ευρισκόμενος στο χωριό Στάτιστα,προδίδεται από τον κομιτατζή Μήτρο Βλάχο και περικυκλώνεται από ισχυρή τουρκικη δύναμη.
Διατάσσει τους άνδρες του να επιχειρήσουν έξοδο για να σπάσουν τον τουρκικο κλοιό.
Ως επικεφαλής της προσπάθειας αυτής,τραυματίζεται στην οσφυϊκή χώρα και μετά από λίγη ώρα πεθαίνει αφού παρακαλεί τον υπαρχηγό του Νίκο Πύρζα :
“… Το σταυρό να τον δώσεις στη γυναίκα μου και το τουφέκι του Μίκη και να τους πης ότι το καθήκον μου έκαμα …”.

Επειτα από λίγες ημερες,ένας άνδρας του Παύλου και κάτοικοι της Στάτιστας πάνω στην προσπάθεια τους να ξεθάψουν το σώμα του Αρχηγού ώστε να το μεταφέρουν στο χωριό Πισοδέρι,κινδυνεύουν να πέσουν στα χερια των τούρκων.
Παίρνουν την απόφαση να κόψουν το κεφάλι του Αρχηγού ώστε να το μεταφέρουν προς ταφή μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ιερού Ναού της Αγίας Παρασκευής στο Πισοδέρι.Όπως και έγινε…

Ο Παύλος Μελάς,αποτέλεσε σύμβολο του Αγώνα του Ελληνισμού στη Μακεδονία.
Ο θάνατος του συγκλόνισε τόσο τους Μακεδόνες όσο και την κοινή γνώμη στην ελεύθερη Ελλάδα.
Αποτέλεσε όμως και έναυσμα ώστε να πυκνώσουν οι τάξεις των Μακεδονομάχων και να συνεχιστεί ακόμα πιο έντονος ο Αγώνας για την Επιβίωση του Ελληνισμού μέχρι να έρθει η λύτρωση του 1912-13.

Η ευγενική μορφή του Ηρωα Παύλου Μελά,ακόμα και σήμερα αποτελεί σύμβολο για κάθε Ελληνα Πατριώτη.
Οι κίνδυνοι για την Μακεδονία Μας ακόμα ελλοχεύουν.
Ελάχιστο χρέος όλων μας να δραστηριοποιηθούμε,να ενεργοποιηθούμε για να αποτρέψουμε το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας και κατά συνέπεια της Ιστορίας Μας.
Ας παραδειγματιστούμε από αυτόν τον σεμνό Ηρωα που προτίμησε τον δύσκολο και υπερήφανο Αγώνα από μια άνετη ζωή !

Αιωνία του η Μνήμη !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: