Το έπος του 1940,η χαμένη μας συνείδηση…

October 28, 2008

Δεν ήταν κάποιοι άγνωστοι σε εμάς,οι ήρωες της Πίνδου και της Βορείου Ηπείρου.
Δεν ήταν άγνωστοι σε εμάς οι υπερασπιστές των οχυρών στη Μακεδονία.
Ηταν και είναι οι παππούδες μας.
Οι πιο τυχεροί εξ ημών,τους ζήσαμε,μεγαλώσαμε μαζί τους.
Οι πιο άτυχοι,έζησαν με τις αναμνήσεις ή τις διηγήσεις για τους προγόνους που πολέμησαν και έπεσαν σε έναν ακόμα αγώνα του Εθνους.

Νέοι άνθρωποι με όνειρα και εκείνοι,ανέλαβαν να υπερασπιστούν αξιες και ιδανικά.
Δεν έκαναν πίσω…

Νέοι Ελληνες άφησαν τις ιδιαίτερες πατρίδες τους και έδωσαν το “παρών” στην Βόρειο Ηπειρο και στη Μακεδονία.
Νέες γυναίκες τότε,οι γιαγιάδες μας τώρα,μπήκαν και αυτές στον αγώνα.
Ενας ευσεβής λαός που έβλεπε και ένιωθε να τον οδηγεί η Παναγιά και συνέχιζε την πάλη με περισσότερη ορμή,περισσότερη πίστη,παρά τα εμπόδια και τις κακουχίες.
Ολα αυτά δεν είναι άγνωστα σε εμάς…

Είμαστε όμως εμείς άξιοι απόγονοι αυτού του λαού ; Είμαστε άξιοι απόγονοι των προγόνων μας ;
Μας εμπνέουν οι αξίες και τα ιδανικά που οδήγησαν τους προγόνους μας σε σελίδες δόξας ;
Μήπως έχουμε στρέψει περισσότερο το βλέμμα στον ευδαιμονισμό απ ότι θα έπρεπε ;
Μήπως δεν αντιλαμβανόμαστε στον βαθμό που θα έπρεπε ότι κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε την Αρετή των προγόνων μας ;

Εκείνοι έγραψαν Ιστορία κι εμείς εκλέγουμε ανθρώπους που επιτρέπουν το ξεπούλημα της και την διαγραφή της από τα βιβλία των παιδιών μας.
Εκείνοι έπεσαν για τη σημαία και εμείς την αφήνουμε να καίγεται από μια δράκα αλητών.

Η διάβρωση σίγουρα δεν έχει επεκταθεί.
Με την ευκαιρία των εθνικών εορτών,ας αναλογιστούμε τις ευθύνες μας,ας κάνουμε την αυτοκριτική μας,ας αντιδράσουμε στον εθνομηδενισμο.

Ας δείξουμε στους φαύλους ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια.
Μέσα και από μικρές πράξεις μπορούμε και εμείς να προσφέρουμε στον ευλογημένο αυτό τόπο και να τιμήσουμε ουσιαστικά τους αγώνες των προγόνων μας.
Με το ύψωμα της σημαίας,με την αντίδραση στα προκλητικά βιβλία της αν-ιστορίας,με την κατακραυγή εναντίον οποιου προσβάλλει το έθνος μας και τα δίκαια του,με την διαφύλαξη της πίστης μας και την αλληλεγγύη απέναντι σε συμπατριώτες μας.

Η γενιά του 40,την οποια σήμερα εμείς τιμούμε,δεν έμοιαζε με τους trendy χειροκροτητές του Λαζόπουλου και τους πεμπτοφαλαγγίτες υπερασπιστές της Ρεπούση.
Γιατί να μην ακολουθήσουμε εκείνη τη γενιά λοιπόν ;

Σε πείσμα όσων μας θέλουν άβουλα γρανάζια δίχως ταυτότητα και συνείδηση,ας αντισταθούμε,ας πούμε το δικό μας ΟΧΙ.

Ζητω η 28 Οκτωβρίου !
Ζητω το Εθνος των Ελλήνων !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: