Archive for October, 2010

Γιατί γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου ;

October 28, 2010

Το ερώτημα της επικεφαλίδας δεν έχει να κάνει με τα διδάγματα και τα συναισθήματα που απορρέουν από τον ένδοξο αγώνα των παππούδων μας.
Αυτά για έναν ευσυνείδητο πολίτη θα έπρεπε να είναι αυτονόητα πράγματα και ως τέτοια θα τα αντιμετωπίσουμε στο συγκεκριμένο άρθρο.

Το ερώτημα λοιπόν έχει το εξής νόημα :
Γιατί νικήσαμε τους Ιταλούς και συνεπώς έφτασε η 28η Οκτωβρίου να γίνει εθνική εορτή ;
Ποιοί παράγοντες έφεραν τη νίκη στα όπλα των Ελλήνων μαχητών ;
Θα αναφέρουμε τους σημαντικότερους από αυτούς.

1) Πολιτική ηγεσία

Τα χαράματα της 28ής Οκτωβρίου του 1940,η πατρίδα μας ευτύχησε να έχει ως ηγέτη της τον Ιωάννη Μεταξά.
Ο Ιωάννης Μεταξάς εκτός από εξαίρετος στρατιωτικός υπήρξε και ένας από τους πιο καλλιεργημένους Ελληνες της εποχής του.
Συνδύαζε τον ψυχρό υπολογιστικό νου ενός πανάξιου επιτελικού και την αδάμαστη θέληση που χαρακτηρίζει τους ρομαντικούς ,δεολόγους,πραγματικούς οραματιστές.

Το 1935 ο Ελληνικός Στρατός βρισκόταν σε τραγική κατάσταση.
Αντιγράφουμε από την μονογραφία του Παντελή Καρύκα “Ιωάννης Μεταξάς ,ο πατέρας της νίκης του 40” :

“Είναι γεγονός ότι το έπος του 1940
δεν θα υπήρχε, αν ο Μεταξάς δεν είχε
την εξουσία στην Ελλάδα από το 1936.
Ο Ελληνικός Στρατός, μετά τη μικρασια-
τική καταστροφή, δεν υπήρχε. Η Στρα-
τιά του Έβρου που συγκροτήθηκε ήταν
στην πραγματικότητα μια φενάκη. Παρ’
όλα αυτά, όλες οι κυβερνήσεις, από το
1923 μέχρι το 1936, ελάχιστα έπραξαν
για την πολεμική προπαρασκευή της
χώρας, με εξαίρεση το καθεστώς Πά-
γκαλου. Ο δικτάτορας Πάγκαλος ήταν
ο μόνος που πραγματοποίησε γενναί-
ες αγορές πολεμικού υλικού. Με τον
τρόπο αυτό καλύφθηκαν κάποιες από
τις ανάγκες του στρατεύματος, αλλά οι
ελλείψεις εξακολούθησαν να είναι σο-
βαρότατες.
Οι Έλληνες πολιτικοί άρχισαν να
αφυπνίζονται το 1935, όταν άρχισε η
ιταλοαιθιοπική κρίση, που κατέληξε
στην κατάληψη της φτωχής αφρικανι-
κής χώρας από τους Ιταλούς. Όσον αφο-
ρά τον εξοπλισμό του Ελληνικού Στρα-
τού, ο τότε αρχηγός του, αντιστράτηγος
Αλέξανδρος Παπάγος, παρέλαβε κυριο-
λεκτικά το απόλυτο χάος. Αν και προ-
βλεπόταν η επιστράτευση 14 μεραρχιών
πεζικού, 1 ιππικού και 4 ταξιαρχιών
πεζικού, δεν υπήρχε υλικό επιστρατεύ-
σεως για περισσότερες από 6 μεραρχίες.
Δεν υπήρχε υλικό στρατοπεδίας, κράνη,
κλινοσκεπάσματα, άρβυλα, στολές, και
φυσικά δεν υπήρχαν αρκετά όπλα, σε
χρηστική κατάσταση και πυρομαχικά.
Για παράδειγμα, από τα αποθέματα των
400.000 χειροβομβίδων, λιγότερες από
15.000 μπορούσαν να χρησιμοποιη-
θούν. Αν και έγιναν προμήθειες τυφε-
κίων, αυτομάτων όπλων και πυροβόλων,
δεν έγιναν παράλληλες προμήθειες
παρελκόμενων και ανταλλακτικών των
όπλων αυτών.”

Από αυτό το μικρό απόσπασμα (και χωρίς να προχωρήσουμε σε λεπτομέρειες που παρέχει απλόχερα η μονογραφία) γίνεται αντιληπτό το τι παρέλαβε ο Εθνικός Κυβερνήτης.
Από τα παρακάτω ενδεικτικά απόσπασματα (και πάλι χωρίς να αναφέρουμε -και για λόγους χώρου- λεπτομέρειες) της ίδιας μονογραφίας γίνεται αντιληπτό το τι κατόρθωσε μέσα σε 4 μόλις χρόνια.

“Ενδεικτικά αναφέρεται ότι μεταξύ 1923 και
1935, οι αμυντικές δαπάνες ήταν ύψους
τριών δισ. δραχμών, ενώ στο διάστημα
1936-40 διατέθηκαν περισσότερα από
δεκαπέντε δισ. δραχμές.”

“Χάρη στην προπαρασκευή αυτή,
η Ελλάδα κατάφερε στον πόλεμο του
1940-41 να παρατάξει το μεγαλύτερο
Στρατό στην Ιστορία της – πάνω από
450.000 άνδρες.”

“Ο Ελληνικός Στρατός βρέθηκε την
28η Οκτωβρίου 1940 έτοιμος σε μεγά-
λο βαθμό να αντιμετωπίσει την ιταλική
εισβολή. Το γεγονός αυτό δεν επιδέ-
χεται πλέον καμία αμφισβήτηση, παρά
την προσπάθεια ορισμένων να αποδώ-
σουν τη νίκη του ’40 στον «οπλισμένο
με ξύλα και πέτρες ελληνικό λαό και
όχι στο Στρατό του δικτάτορα Μετα-
ξά», όπως γνωστός, τηλεοπτικός δημο-
σιογράφος ανέφερε πρόσφατα, λες και
ο Ελληνικός Στρατός είναι ιδιοκτησία
κανενός. Είναι γεγονός επίσης ότι, δυ-
στυχώς, το εξοπλιστικό πρόγραμμα που
είχε επεξεργαστεί ο πρωθυπουργός και
υπουργός Πολέμου Μεταξάς και ο τότε
αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος
δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί. Γιατί αν
είχε ολοκληρωθεί, θα πρέπει να θεωρεί-
ται βέβαιο πως οι Ιταλοί «θα έκαναν το
μπάνιο τους» στην Αδριατική, πριν προ-
λάβουν οι σύμμαχοί τους να τους σώ-
σουν. Ωστόσο, αξιοποιώντας το υπάρ-
χον παλαιό υλικό στο έπακρο καθώς και
το λιγοστό που πρόλαβε να παραληφθεί
έως την έκρηξη του Β’ Παγκοσμίου Πο-
λέμου, ο Παπάγος μετέτρεψε τον ουσι-
αστικά μη υφιστάμενο, προ του 1936,
Ελληνικό Στρατό σε μια ικανοποιητικά
λειτουργούσα πολεμική μηχανή.”

Αυτά αποδεικνύουν ότι η πολιτική ηγεσία προετοίμασε τον Στρατό για την επερχόμενη σύγκρουση.
Παράλληλα όμως,την 28η Οκτωβρίου το στράτευμα δεν ήταν διχασμένο.
Η τελευταία αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος από την βενιζελική παράταξη καθώς και ο θάνατος του Ελευθερίου Βενιζέλου,οδήγησαν νομοτελειακά σε ένα στράτευμα συσπειρωμένο γύρω από τον Βασιλέα.
Ο εθνικός διχασμός που ευθύνεται σε μεγάλο ποσοστό για τη μικρασιατική καταστροφή,έπαψε να υπάρχει.

2) Αξία Στρατιωτικής Ηγεσίας

Πέρα από την αδιαμφισβήτη αξία του Αλέξανδρου Παπάγου στο ανώτατο ιεραρχικό επίπεδο,η Ελλάς,ευτύχησε να διαθέτει εμπειροπόλεμους αξιωματικούς.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι ο Χαράλαμπος Κατσιμήτρος που σταμάτησε τους Ιταλούς στο Καλπάκι,ήταν βετεράνος 5 πολέμων !

Α βαλκανικός,Β βαλκανικός,Α παγκόσμιος,Ουκρανική εκστρατεία,Μικρασιατική εκστρατεία.
Και το παράδειγμα του Κατσιμήτρου δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας για τους τότε Ελληνες αξιωματικούς.
Συνεπώς,το υψηλό επίπεδο του Ελληνα Αξιωματικού,αποτελούσε εγγύηση για ένα στράτευμα άριστα εκπαιδευμένο.
Η καταστρεπτική δράση του πυροβολικού μας αποτελεί λαμπρό παράδειγμα.
Ιδιαίτερα αν σκεφτούμε ότι το πιο σύγχρονο πυροβόλο που διαθέταμε ήταν του 1927 και τα παλαιότερα του 1878.Μέγιστο βεληνεκές 11 χλμ! (βλ μονογραφία Παντελή Καρύκα)

3) Ο Ελληνικός Λαός.

Λαός με ηθικές αξίες.
Λαός που πίστευε στο τρίπτυχο Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια.
Η παραπάνω φωτογραφία αποδίδει περίφημα την πίστη του Ελληνα στο συγκεκριμένο τρίπτυχο.
Επίπλέον,ο Ελληνας ήταν άνθρωπος σκληραγωγημένος.
Απόρροια της αγροτικής κατά κύριο λόγο σύστασης του πληθυσμού.
Ο Ελληνας και η Ελληνίδα,ήταν εξοικειωμένοι με την φύση και τις κακουχίες της αγροτικής και κτηνοτροφικης διαβίωσης.Το κρύο,οι δύσβατες περιοχές,τα φουσκωμένα ποτάμια,ήταν η καθημερινότητα για την πλειοψηφία των τότε Ελλήνων.
Οι γυναίκες της Ηπείρου,που σήμερα φαντάζουν εξωπραγματικές μορφές,δεν έκαναν κάτι το εξωπραγματικό σε σχέση με την ζωή τους πριν τον πόλεμο.

Ολοι οι παραπάνω παράγοντες συνέβαλλαν στο να γραφτούν χρυσές σελίδες δόξας.
Εμείς,ως απόγονοι άξιων προγόνων,ας αναρωτηθούμε και ας προβληματιστούμε.
Ποιόν από τους παραπάνω παράγοντες διαθέτουμε σήμερα ;

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου !
Ζήτω το Εθνος !

Απαράδεκτα πράγματα…

October 23, 2010

Καταδικάζουμε την ρίψη πρόβειου γιαουρτιού στον σύντροφο Αλέκο Αλαβάνο και την κρανοφόρα συνοδεία του.
Την καταδικάζουμε με την ίδια ένταση και ειλικρίνεια με την οποία “καταδικάζει” εκείνος και όλη η εγκληματική αριστερά την βία των αλητών των εξαρχείων.

Ακούσαμε και τις δηλώσεις του συντρόφου Αλέκου στις οποίες έκανε λόγο για το απαράδεκτο γεγονός να υπάρχουν “άβατα” στην Αθήνα.
Σύντροφε,θέλεις να μας πεις ότι είσαι σύμφωνος με την παρουσία της αστυνομίας στην πλατεία εξαρχείων καθώς και με την εκκένωση της βίλλας Αμαλία ;

Και ύστερα κάποιοι χλευάζουν τις θεραπευτικές ιδιότητες του γιαουρτιού…

Αιωνία σου η μνήμη Ιωάννη Λαδά

October 18, 2010

Εφυγε από τη ζωή ο Ιωάννης Λαδάς,ένας από τους τελευταίους Επαναστάτες της 21ης Απριλίου 1967.
Ηρωας στα πεδία των μαχών και ανιδιοτελής Πατριώτης.
Πριν παραθέσουμε σχετικό δημοσίευμα του οποίου τα σχόλια προσυπογράφουμε πλήρως,θεωρούμε σωστό να κάνουμε μία σύγκριση.
Επί Ιωάννου Λαδά και 21ης Απριλίου είχαμε μια χώρα με σχεδόν μηδενικό χρέος,μηδενική ανεργία,βραβευμένη για τους ρυθμούς ανάπτυξης που επετύγχανε.
Και φυσικά κανείς από τους Επαναστάτες Αξιωματικούς δεν κατηγορήθηκε ως καταχραστής και διεφθαρμένος.
Αντίθετα,επί διωκτών του Ιωάννου Λαδά και των υπόλοιπων Επαναστατών,είχαμε δεκαετίες διαφθοράς και πλέον μετά από 36 χρόνια μεταπολίτευσης,μια χρεωκοπημένη χώρα.
Τα συμπεράσματα δικά σας…

Αντιγράφουμε από τον Ελεύθερο κόσμο :

Έφυγε από τη ζωή ο Ιωάννης Λαδάς, ένας εκ των πρωτεργατών και «σκληρών» της 21ης Απριλίου, που υπηρέτησε πιστά την Επανάσταση. Είχε διαφωνήσει με πολλές επιλογές του καθεστώτος αλλά παρέμεινε πιστός στις ιδέες του. Κρατούσε επαφές με πολλά εθνικιστικά κινήματα του εξωτερικού εδικά με το ιταλικό MSI. Στα πλαίσια αυτής της δραστηριότητας του, είχε ενισχύσει την προσπάθεια των ελλήνων φοιτητών για την δημιουργία του Εθνικού Συλλόγου Ελλήνων Φοιτητών Ιταλίας τον γνωστό ΕΣΕΣΙ. Η κηδεία του θα γίνει την ερχόμενη Τετάρτη στην Καλαμάτα, ώστε να μπορέσουν να παραστούν όλα τα συγγενικά του πρόσωπα. Σε πολλούς, ο συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς ήταν γνωστός ως ο άνθρωπος «καθαρά χέρια» και ήταν κουμπάρος του Κώστα Πλεύρη.
Ο Ιωάννης Λαδάς γεννήθηκε στο Δυρράχιο Αρκαδίας το 1920. Απεφοίτησε από την Σχολή Ευελπίδων τον Αύγουστο του 1940. Πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο λίγους μήνες αργότερα, ως διοικητής λόχου πολυβόλων. Δημιουργεί Εθνική Ανταρτική Ομάδα το 1942. Από το 1943 εώς το 1945 μάχεται με τον Ιερό Λόχο ως υπολοχαγός, και την περίοδο 1946-1949 μάχεται στον συμμοριτοπόλεμο ως λοχαγός. Παρασημοφορήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό, με τρία Μετάλλια Εξαιρετικών Πράξεων, και τρία Χρυσά Αριστεία Ανδρείας. Το 1967, με τον βαθμό του Συνταγματάρχου, λαμβάνει μέρος στην Εθνική Επανάσταση της 21ης Απριλίου. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και του Υπουργείου Εσωτερικών καθώς και υφυπουργός Εσωτερικών και Υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών. Συνελήφθη από το καθεστώς της μεταπολιτεύσεως στις 23 Οκτωβρίου 1974 μαζί με τους Παπαδόπουλο, Παττακό και Μακαρέζο, και εξορίσθηκε στην Κέα, επί τριμήνου, κατόπιν φυλακίσθηκε στον Κορυδαλλό. Καταδικάστηκε σε ισόβιο κάθειρξη στις 25 Αυγούστου 1975. Θεωρήθηκε από το μεταπολιτευτικό καθεστώτος, νεκρός, και επιβίωνε χάρη στη σύνταξη “χηρείας” που ελάμβανε η σύζυγός του…