Σήψη…

October 29, 2011

Οι συγκρίσεις μάταιες.

71 χρόνια πριν,η κρατική μηχανή αντιμετώπιζε νικηφόρα μία αυτοκρατορία.
71 χρόνια μετά,η κρατική “μηχανή” δεν μπορεί να προστατεύσει την διεξαγωγή μιας στρατιωτικής παρελάσεως.

Αναμενόμενο το αποτέλεσμα από αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα.
Είτε αυτοί είναι πράσινοι,είτε γαλάζιοι.

Είναι όμως μόνο αυτοί το πρόβλημα ;
Ας επαναλάβουμε τις συγκρίσεις.

71 χρόνια πριν,ένας λαός,με πλήρη επίγνωση των περιστάσεων,χωρίς αυταπάτες και με πίστη σε υψηλά ιδανικά,αντιμετώπιζε νικηφόρα την Ιταλική εισβολή και λίγο αργότερα σταμάτησε και το ανίκητο ακόμα Τρίτο Ράιχ.

71 χρόνια αργότερα ;

Ενας λαός που αρνείται την πραγματικότητα,που αρνείται κάθε αυτοκριτική,που περιμένει να σωθεί είτε με ωραία λόγια είτε με χρήματα δανεικά αλλά αγύριστα.
Ενας λαός που δεν διστάζει να ακολουθήσει τον χουλιγκάνο μιας ποδοσφαιρικής ομάδας,τον αριστεριστή τραμπούκο που ονειρεύεται νέο συμμοριτοπόλεμο και τον τεμπέλη συνδικαλιστή που κοιτάζει πως να σώσει τα καθόλου λίγα κεκτημένα του.
Για να “διαμαρτυρηθεί”,αυτός ο λαός είναι πρόθυμος να βουλιάξει ακόμα περισσότερο στη σαπίλα.
Δεν διστάζει να αμαυρώσει ακόμα και ημέρες μνήμης και τιμής στους προγόνους του.

Σύμβολα της χθεσινής ημέρας οι σημαίες των χουλιγκάνων του Ηρακλή και του Βόλου,οι τραμπουκόφατσες των αριστεριστών που κάνουν πραγματικότητα το όνειρο τους και καταργούν τις παρελάσεις,οι σοβαροφανείς έως χυδαίες διαμαρτυρίες μικρομέγαλων μαθητών (οι οποίοι διαμαρτύρονται για την παιδεία καταστρέφοντας τα κατειλημμενα σχολεία τους) .

Και πίσω από όλους αυτούς,ο όχλος που θέλει να “διαμαρτυρηθεί”…

Ενας όχλος που δεν αναρωτήθηκε ποτέ ποιός ψήφιζε και ξαναψήφιζε τους πολιτικάντηδες εναντίον των οποίων σήμερα δηλώνει οργισμένος.
Ενας όχλος που δηλώνει ξεδιάντροπα συνεχιστής του λαού που έκανε πράξη το Μεταξικό ΟΧΙ ενώ είναι ο ίδιος που μετά τα ντροπιαστικά γεγονότα των Ιμίων συνέχιζε να ψηφίζει με τα δύο χέρια τον κύριο Πάγκαλο.
Αυτόν που τότε έλεγε ότι ήταν καλό να πάρει τη σημαία ο άνεμος.
Σήμερα ο κύριος Πάγκαλος είναι κόκκινο πανί,όχι φυσικά για την στάση του τη νύχτα των Ιμίων αλλά για το περίφημο “μαζί τα φάγαμε”.
Το πόσο απέχει από την αλήθει η συγκεκριμένη ρήση είναι κοινό μυστικό.

Σήμερα μετά από τόσα σκάνδαλα και τόσες εθνικές ταπεινώσεις αυτός ο λαός δηλώνει αγανακτισμένος με αυτούς που ψήφιζε φανατικά και ανελλειπώς.

Toute nation a le gouvernement qu’elle mérite.
Joseph de Maistre (Lettres et Opuscules inédits)

Κάθε έθνος έχει την κυβέρνηση που του αξίζει.

Δυστυχώς αυτή η φράση δικαιώνεται απόλυτα στην περίπτωση της Ελλάδος.
Ενας λαός που αντί να κάνει την αυτοκριτική του και να καταλάβει ότι στο σημείο που βρισκόμαστε δεν υπάρχει εύκολη διέξοδος αλλά μόνο δύσκολες λύσεις ή καταστροφικές επιλογές (βλέπε αριστεροί παράδεισοι),προτιμά να επιδίδεται σε χυδαιότητες κάθε είδους.
Δικαιολογούμενος ότι είναι οργισμένος με τους πολιτικάντηδες.Οχι όμως με τον εαυτό του…

Η σήψη είνα βαθιά και η χρεοκοπία της χώρας υπήρξε πρωτίστως ηθική.
Η οικονομική χρεοκοπία ήταν σύμπτωμα της πραγματικής ασθένειας.

Συνεπώς,όσο αυτός ο λαός προτιμά το χάιδεμα των αυτιών και να πιστεύει σε παραμύθια,τόσο θα απομακρύνεται από τον λαό του 1940.
Δεν είναι άραγε προσβολή για τη μνήμη των παππούδων μας να δηλώνουν συνεχιστές τους οι χουλιγκάνοι και οι Κουράκηδες του Σύριζα ;
Δεν είναι άραγε ακόμα μεγαλύτερη προσβολή για τη μνήμη τους το οτι πολλοί απόγονοί τους συνεχίζουν να πείθονται από τους εκάστοτε εκφραστές της μεταπολιτευτικής σήψης ;

Τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης και των υπολοίπων πόλεων,φοβόμαστε ότι είναι οιωνοί για ακόμα χειρότερα δεινά.
Ευχόμαστε ειλικρινά να διαψευστούμε.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: