Archive for the 'Σκέψεις' Category

Αλλοδαποί το 52,46% των δολοφόνων ληστών

July 17, 2012

Στο παρακάτω άρθρο σημειώστε το ποσοστό επιβεβαιωμένης συμμετοχής Ελλήνων και συγκρίνετέ το με το ποσοστό των “αφομοιωμένων” -όπως μας λένε οι λαθρολάγνοι- αλβανών.

Αντιγράφουμε από το defencenet.gr

Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία για την σφαγή των Ελλήνων πολιτών από τους αλλοδαπούς εγκληματίες για τους πρώτους 5 μήνες του 2012. Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη το 52,46% των δραστών ανθρωποκτονιών με κίνητρο τη ληστεία, που έγιναν το πρώτο πεντάμηνο του 2012, είναι αλλοδαποί.

Το νούμερο αυτό έχει αυξηθεί σε σχέση με το 2011 που ήταν … 51,61%. Οι Έλληνες δράστες με κίνητρο τη ληστεία ανέρχονται στο 11,48% (!), ενώ οι δράστες των οποίων δεν διευκρινίστηκε υπηκοότητα ανέρχονται σε 36,07%.

Από τα νούμερα αυτά αντιλαμβάνεται κανείς ότι το ποσοστό των αλλοδαπών όταν ολοκληρωθεί η επεξεργασία των στοιχείων των υποθέσεων το ποσοστό των αλλοδαπών θα αυξηθεί
περεταίρω επιβεβαιώνοντας στατιστικά με τον πιο επίσημο τρόπο αυτό που ο κόσμος έχει τούμπανο και τα στελέχη συγκεκριμένων πολιτικών κομμάτων αγνοούν να αντιληφτούν, προβληματιζόμενοι την ίδια στιγμή γιατί ο ελληνικός λαός άλλαξε τις πολιτικές του επιλογές στις πρόσφατες εκλογές.

Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία οι Αλβανοί κακοποιοί εξακολουθούν να κατέχουν τα «σκήπτρα» των δολοφονιών με κίνητρο τη ληστεία. Από τους αλλοδαπούς δράστες το 22,95% είναι αλβανικής υπηκοότητας και ακολουθούν οι Βούλγαροι με 9,48% και οι Ρουμάνοι με 6,56%.

Επιπλέον τα στοιχεία αποδεικνύουν την βαρβαρότητα των ληστών και την αποθράσυνση τους αφού ούτε μέσα στο σπίτι του πια κανείς δεν μπορεί να νοιώθει ασφαλής. Πιο αναλυτικά το πρώτο εξάμηνο του 2012 σημειώθηκαν 414 ένοπλες εισβολές σε σπίτια, ενώ την αντίστοιχη περίοδο το 2011 έγιναν 265.

Οι αστυνομικές υπηρεσίες, όσες είναι μάχιμες, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και ονοματίζουν το πρόβλημα. Και δεν είναι άλλο από τους λαθρομετανάστες.

Οι ληστές, σχεδόν στις περισσότερες περιπτώσεις, απειλούν τα θύματά τους με Καλάσνικοφ και δεν διστάζουν να τα χρησιμοποιήσουν προκειμένου να επιτύχουν τους σκοπούς τους κάτι που δεν συμβαίνει πουθενά αλλού στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ελληνικής Αστυνομίας, τα παράνομα πυροβόλα όπλα που κυκλοφορούν στην Ελλάδα είναι περίπου 100.000! Αν κανείς συνυπολογίσει και τις παράνομες κυνηγετικές καραμπίνες, αντιλαμβάνεται εύκολα ότι υπάρχει μια «δύναμη πυρός» που ξεπερνά ακόμη κι αυτή της Αστυνομίας!

Τα περισσότερα όπλα προέρχονται από τα χερσαία σύνορα με την Αλβανία και τη Βουλγαρία, αλλά και μέσω θαλάσσης από την Κρήτη, η οποία, σύμφωνα με το χαρακτηρισμό αξιωματούχου στο υπουργείο Δημοσίας Τάξης, είναι η «μάνα» της διακίνησης των όπλων.

Κατά τα άλλα είναι να απορεί κανείς πως γίνεται συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα να υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει κέντρο διερχομένων παράνομων μεταναστών ή ότι μπορεί να υποδεχτεί ακόμα
περισσότερους. Προφανώς είτε καλύτερη προστασία έχουν, είτε δεν ενημερώνονται για τις εβδομαδιαίες δολοφονίες Ελλήνων πολιτών από αλλοδαπούς.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Το βαθύ ΠΑΣΟΚ στηρίζει Τσίπρα

May 27, 2012

Κουνάνε το δάχτυλο οι δημαγωγοί του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον όσων έφεραν την χώρα σε αυτή την κατάσταση.

“Μην μιλάτε” λένε οι διάφοροι Παπαδημούληδες και Λαφαζάνηδες με το γνωστό θράσος της αριστεράς,”εσείς μας φέρατε ως εδώ,εμείς θα τα αλλάξουμε όλα” συνεχίζουν προκλητικά.

Πως θα τα αλλάξουν όλα και με ποιούς αδιάφθορους ;

Αντιγράφουμε από την έγκριτη Καθημερινή :

Το βαθύ ΠΑΣΟΚ πάει ΣΥΡΙΖΑ

Επαφές Φωτόπουλου, Ραυτόπουλου, Κοτσακά με Κουμουνδούρου
Β. Νεδος

Ο κ. Γερ. Αρσένης είναι ένα πρόσωπο αμφιλεγόμενο στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Αλ. Τσίπρας το γνώριζε βεβαίως αυτό· για τον λόγο τούτο και πριν από περίπου 12 ημέρες πρότεινε τον πρώην υπουργό για τη θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού. Πίσω από τη συμβολική κίνηση που έκανε ο κ. Τσίπρας κρύβεται μια ολόκληρη στρατηγική, την οποία ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ουδέποτε απέκρυψε: να σκυλεύσει το ΠΑΣΟΚ. Και αν αυτή η στρατηγική είναι κατ’ αρχήν προφανής στη ρητορική του κ. Τσίπρα («είμαστε το ΠΑΣΟΚ του 1981»), φαίνεται και στις υπόγειες μετακινήσεις συνδικαλιστών και προσώπων που ήταν άλλοτε ταυτισμένα με το βαθύ και, πάλαι ποτέ, κραταιό ΠΑΣΟΚ.

Τις τελευταίες ημέρες φαίνεται ότι δίαυλο με την Κουμουνδούρου επιχειρεί να ανοίξει ο κ. Ν. Φωτόπουλος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. Ο κ. Φωτόπουλος είχε διαρρήξει τους δεσμούς του με την ηγετική ομάδα του κ. Γ. Παπανδρέου εδώ και δύο χρόνια. Η ανάληψη της προεδρίας από τον κ. Βενιζέλο δεν άλλαξε πολύ τα πράγματα και οι προσπάθειες στελεχών του κόμματος να κρατήσουν τον κ. Φωτόπουλο σε τροχιά με την Ιπποκράτους έχουν αποτύχει παταγωδώς. Ο κ. Φωτόπουλος βρίσκεται σε επαφή με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και φυσικά με τον κ. Τσίπρα. Είναι γνωστό ότι οι δύο άνδρες τρέφουν αμοιβαία εκτίμηση ο ένας για τον άλλον.

Πριν από λίγους μήνες στον ΣΥΡΙΖΑ προσχώρησαν και κάποια ακόμα στελέχη τα οποία είναι εμβληματικά για τον χώρο του συνδικαλιστικού ΠΑΣΟΚ, και μάλιστα συμμετέχουν ενεργά στις διεργασίες που γίνονται στο κόμμα της Αριστεράς. Το «Ρεύμα της Κοινωνικής Αριστεράς» προσχώρησε σχεδόν σύσσωμο. Μοναδική εξαίρεση ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Σιδηροδρομικών κ. Σπ. Κότσιας, ο οποίος προεκλογικά έκανε δήλωση στήριξης του ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον οποίο έχει προσχωρήσει, και ένα ακόμη σημαίνον στέλεχος του συνδικαλιστικού ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος των εργαζομένων στο μετρό κ. Αντ. Σταματόπουλος. Στο «Ρεύμα» βρίσκονται επίσης οι κ. Γ. Ραυτόπουλος, Αντ. Κοτσακάς και Ιω. Γκόβας. Ο κ. Ραυτόπουλος ήταν πρόεδρος της ΓΣΕΕ στην «ηρωική εποχή» (1983 – 89). Το 1987 έγινε απόπειρα δολοφονίας εναντίον του από την τρομοκρατική οργάνωση «1η Μάη». Στη «μεγάλη σύγκρουση» του 1996, ο κ. Ραυτόπουλος είχε ταχθεί με τον κ. Ακη Τσοχατζόπουλο. Κατά τη διετή διακυβέρνηση του κ. Γ. Παπανδρέου είχε δημοσίως εκδηλώσει την αντίθεσή του. Στους πάλαι ποτέ «τσοχατζοπουλικούς» εντάσσεται βεβαίως και ο κ. Κοτσακάς. Ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου και γραμματέας του οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ από το 1989 έως και το 1993 είναι τακτικός συνομιλητής του κ. Τσίπρα. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, κάποια στιγμή εξετάστηκε το ενδεχόμενο να κατέλθει και ως υποψήφιος βουλευτής, κάτι που τελικά απορρίφθηκε. Την τριάδα του «Ρεύματος» κλείνει ο κ. Γκόβας, παλαιός συνδικαλιστής της «Πειραϊκής -Πατραϊκής», που έχει μάλιστα εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος Πάτρας με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ.

Ενα άλλο ρεύμα που δημιουργήθηκε το 2011 από πρώην βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ ήταν η «Ενωτική Κίνηση». Τα δύο σημαίνοντα στελέχη της ήταν ο κ. Π. Κουρουμπλής και ο κ. Ν. Κοτζιάς. Ο κ. Κουρουμπλής εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β΄ Αθηνών με 53.000 σταυρούς (και μάλιστα δεύτερος στη σειρά, πίσω από την πρώτη, επίσης προερχόμενη από το ΠΑΣΟΚ, κ. Σοφία Σακοράφα με 71.000 σταυρούς). Ο κ. Κοτζιάς, στενός συνεργάτης παλαιότερα του κ. Θ. Πάγκαλου και αργότερα του κ. Γ. Παπανδρέου, το χρονικό διάστημα πριν από τις εκλογές της 6ης Μαΐου είχε κάποιες συζητήσεις με τον κ. Τσίπρα, για οικονομικά και διπλωματικά θέματα. Εκτοτε πάντως δεν έχει συναντηθεί ξανά μαζί του και παραμένει εντός της «Ενωτικής Κίνησης». Εκτός από τους κ.κ. Σακοράφα και Κουρουμπλή, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ που προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ είναι και ο εργατολόγος κ. Αλ. Μητρόπουλος.

Το τελευταίο μεγάλο στοίχημα για την Κουμουνδούρου είναι ο τρόπος με τον οποίο θα περιλάβει στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ την κ. Λούκα Κατσέλη που -πρακτικά- έχει ήδη ανακοινώσει τη συνεργασία της με το κόμμα. Στην Ιπποκράτους ανησυχούν για την κινητικότητα μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ σε τοπικό επίπεδο, γι’ αυτό και ο κ. Βενιζέλος επιστράτευσε σε όλες τις περιφέρειες της χώρας έμπειρα στελέχη του κόμματος.

Αυτοί θα τα αλλάξουν όλα ;

Οι πρασινοφρουροί συνδικαλιστές του δημοσίου που τόσα χρόνια απολάμβαναν εξωφρενικές αμοιβές και προνόμια τα οποία ο μέσος ιδιωτικός υπάλληλος ούτε να τα ονειρευτεί δεν μπορούσε ;
Το βαθύ πασόκ που πήρε μεταγραφή και ενώθηκε με τους παράφρονες του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι υπόσχονται έξτρα φόρους στον ιδιωτικό τομέα για να διατηρηθεί το χρεοκοπημένο δημόσιο ;

Πραγματικά,πόσο θράσος πρέπει να έχει κάποιος για να υποστηρίζει τέτοιες ανοησίες χωρίς να κοκκινίζει από ντροπή ;

Πόσο μα πόσο δίκιο έχει ο Κουρής όταν λέει ότι ο Τσίπρας είναι ο νέος Ανδρέας ;

Ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν,οι πρασινοφρουροί του Δημοσίου εξακολουθούν να χρειάζονται τους φόρους σου !

Γεώργιος Παπαδόπουλος : η φωνή της Αλήθειας

April 21, 2012

Ο Αρχηγός της Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967,περιγράφει ως έγκλειστος των φυλακών της σάπιας μεταπολίτευσης,τις καταστάσεις που οδήγησαν την Πατρίδα στην καταστροφή της χρεοκοπίας.
Δυστυχώς ο ελληνικός λαός τότε προτίμησε τις κούφιες υποσχέσεις των δημαγωγών και όχι τις αλήθειες των Πατριωτών Αξιωματικών που υπηρέτησαν την Πατρίδα στα πεδία των μαχών και παρέδωσαν μία χώρα οικονομικά ισχυρή και εθνικά υπερήφανη.

Ζήτω η 21η Απριλίου 1967 !

Σήψη…

October 29, 2011

Οι συγκρίσεις μάταιες.

71 χρόνια πριν,η κρατική μηχανή αντιμετώπιζε νικηφόρα μία αυτοκρατορία.
71 χρόνια μετά,η κρατική “μηχανή” δεν μπορεί να προστατεύσει την διεξαγωγή μιας στρατιωτικής παρελάσεως.

Αναμενόμενο το αποτέλεσμα από αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα.
Είτε αυτοί είναι πράσινοι,είτε γαλάζιοι.

Είναι όμως μόνο αυτοί το πρόβλημα ;
Ας επαναλάβουμε τις συγκρίσεις.

71 χρόνια πριν,ένας λαός,με πλήρη επίγνωση των περιστάσεων,χωρίς αυταπάτες και με πίστη σε υψηλά ιδανικά,αντιμετώπιζε νικηφόρα την Ιταλική εισβολή και λίγο αργότερα σταμάτησε και το ανίκητο ακόμα Τρίτο Ράιχ.

71 χρόνια αργότερα ;

Ενας λαός που αρνείται την πραγματικότητα,που αρνείται κάθε αυτοκριτική,που περιμένει να σωθεί είτε με ωραία λόγια είτε με χρήματα δανεικά αλλά αγύριστα.
Ενας λαός που δεν διστάζει να ακολουθήσει τον χουλιγκάνο μιας ποδοσφαιρικής ομάδας,τον αριστεριστή τραμπούκο που ονειρεύεται νέο συμμοριτοπόλεμο και τον τεμπέλη συνδικαλιστή που κοιτάζει πως να σώσει τα καθόλου λίγα κεκτημένα του.
Για να “διαμαρτυρηθεί”,αυτός ο λαός είναι πρόθυμος να βουλιάξει ακόμα περισσότερο στη σαπίλα.
Δεν διστάζει να αμαυρώσει ακόμα και ημέρες μνήμης και τιμής στους προγόνους του.

Σύμβολα της χθεσινής ημέρας οι σημαίες των χουλιγκάνων του Ηρακλή και του Βόλου,οι τραμπουκόφατσες των αριστεριστών που κάνουν πραγματικότητα το όνειρο τους και καταργούν τις παρελάσεις,οι σοβαροφανείς έως χυδαίες διαμαρτυρίες μικρομέγαλων μαθητών (οι οποίοι διαμαρτύρονται για την παιδεία καταστρέφοντας τα κατειλημμενα σχολεία τους) .

Και πίσω από όλους αυτούς,ο όχλος που θέλει να “διαμαρτυρηθεί”…

Ενας όχλος που δεν αναρωτήθηκε ποτέ ποιός ψήφιζε και ξαναψήφιζε τους πολιτικάντηδες εναντίον των οποίων σήμερα δηλώνει οργισμένος.
Ενας όχλος που δηλώνει ξεδιάντροπα συνεχιστής του λαού που έκανε πράξη το Μεταξικό ΟΧΙ ενώ είναι ο ίδιος που μετά τα ντροπιαστικά γεγονότα των Ιμίων συνέχιζε να ψηφίζει με τα δύο χέρια τον κύριο Πάγκαλο.
Αυτόν που τότε έλεγε ότι ήταν καλό να πάρει τη σημαία ο άνεμος.
Σήμερα ο κύριος Πάγκαλος είναι κόκκινο πανί,όχι φυσικά για την στάση του τη νύχτα των Ιμίων αλλά για το περίφημο “μαζί τα φάγαμε”.
Το πόσο απέχει από την αλήθει η συγκεκριμένη ρήση είναι κοινό μυστικό.

Σήμερα μετά από τόσα σκάνδαλα και τόσες εθνικές ταπεινώσεις αυτός ο λαός δηλώνει αγανακτισμένος με αυτούς που ψήφιζε φανατικά και ανελλειπώς.

Toute nation a le gouvernement qu’elle mérite.
Joseph de Maistre (Lettres et Opuscules inédits)

Κάθε έθνος έχει την κυβέρνηση που του αξίζει.

Δυστυχώς αυτή η φράση δικαιώνεται απόλυτα στην περίπτωση της Ελλάδος.
Ενας λαός που αντί να κάνει την αυτοκριτική του και να καταλάβει ότι στο σημείο που βρισκόμαστε δεν υπάρχει εύκολη διέξοδος αλλά μόνο δύσκολες λύσεις ή καταστροφικές επιλογές (βλέπε αριστεροί παράδεισοι),προτιμά να επιδίδεται σε χυδαιότητες κάθε είδους.
Δικαιολογούμενος ότι είναι οργισμένος με τους πολιτικάντηδες.Οχι όμως με τον εαυτό του…

Η σήψη είνα βαθιά και η χρεοκοπία της χώρας υπήρξε πρωτίστως ηθική.
Η οικονομική χρεοκοπία ήταν σύμπτωμα της πραγματικής ασθένειας.

Συνεπώς,όσο αυτός ο λαός προτιμά το χάιδεμα των αυτιών και να πιστεύει σε παραμύθια,τόσο θα απομακρύνεται από τον λαό του 1940.
Δεν είναι άραγε προσβολή για τη μνήμη των παππούδων μας να δηλώνουν συνεχιστές τους οι χουλιγκάνοι και οι Κουράκηδες του Σύριζα ;
Δεν είναι άραγε ακόμα μεγαλύτερη προσβολή για τη μνήμη τους το οτι πολλοί απόγονοί τους συνεχίζουν να πείθονται από τους εκάστοτε εκφραστές της μεταπολιτευτικής σήψης ;

Τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης και των υπολοίπων πόλεων,φοβόμαστε ότι είναι οιωνοί για ακόμα χειρότερα δεινά.
Ευχόμαστε ειλικρινά να διαψευστούμε.

Στη μνήμη Εκείνων…

October 27, 2011

Παραμονή της εθνικής επετείου και αφιερώνουμε το παραπάνω πατριωτικό Ηπειρώτικο τραγούδι στη μνήμη των συμπατριωτών μας που πολέμησαν και έπεσαν στα βουνά της Πίνδου και της Αλβανίας,στα οχυρά της γραμμής Μεταξά και στην Κρήτη,στην Βόρειο Αφρική και την Ιταλία.

Στους Ελληνες που έπεσαν για μια Μεγάλη Ελλάδα.

Στους πεθαμένους μας αιώνια ευγνωμοσύνη.

Ζήτω το Εθνος των Ελλήνων !

Υγ : δεν ξεχνάμε την Σημαία στο μπαλκόνι ως ελάχιστο φόρο τιμής στους Ηρωες μας.

Οταν η Σημαία δεν ήταν ένα απλό πανί…

August 31, 2011

Οχι πολλά χρόνια πριν,αυτός ο τόπος ονομαζόταν Ελλάς και κατοικείτο από ανθρώπους με ιδανικά,με αγάπη για την πατρίδα.Από ανθρώπους που κατανοούσαν την αξία των συμβόλων και το τι αυτά αντιπροσώπευαν.

Οποιαδήποτε σύγκριση με τις συμπεριφορές που υιοθετήθηκαν ως πολιτικώς ορθές στο μεταπολιτευτικό αριστεροκρατούμενο Γραικυλιστάν προκαλεί θλίψη μεν,εξηγεί πολύ καλά δε γιατί η οικονομική χρεοκοπία ήταν φυσικό επακόλουθο της ηθικής χρεοκοπίας.

Αντιγράφουμε από το newsit.gr την ιστορία ενός Ελληνος και μιας πολεμικής Σημαίας :

Φύλαξε την ελληνική σημαία ως “κόρη οφθαλμού” στη διάρκεια της Κατοχής, αρνούμενος να την παραδώσει στους Ιταλούς, παρά τις απειλές και τη βία.

Ο λόγος για τον Τρικαλινό Νικόλαο Λεοντάρη, με καταγωγή από την Καλλιρρόη Καλαμπάκας, ο οποίος έλαβε μέρος στον ελληνοϊταλικό πόλεμο και μετά τη λήξη του τού ανατέθηκε η προστασία της πολεμικής σημαίας του 5ου Συντάγματος, την οποία και παρέδωσε στον Ελληνικό Στρατό, μετά την απελευθέρωση.

Προκειμένου να μην πέσει η σημαία στα χέρια των κατακτητών- Ιταλών και Γερμανών- την τύλιξε με άλλα πανιά και φύλλα δένδρων και την έθαψε στο βουνό.

Εκεί, τη φύλαξε για τέσσερα χρόνια, με μεγάλη αγωνία και φόβο, μήπως την ανακαλύψουν ή μήπως σαπίσει μέσα στο χώμα. Όταν συγκροτήθηκε το 119ο Τάγμα Εθνοφυλακής, παρουσιάστηκε στον διοικητή και του ανέφερε το γεγονός.

Με συνοδεία, ξέθαψε και παρέδωσε τη σημαία, την οποία μετέφεραν με τιμές. Για την πράξη του αυτή τιμήθηκε από το 5ο Σύνταγμα Τρικάλων.

Πώς, όμως, έφτασε η ελληνική σημαία σ’ αυτόν;

Όπως αναφέρει ο ίδιος σε σχετικό δημοσίευμα, στο επιστημονικό περιοδικό “Τρικαλινά”, που εκδίδει ο Φιλολογικός Ιστορικός Λογοτεχνικός Σύνδεσμος (Φ.Ι.ΛΟ.Σ.) Τρικάλων, στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού υπηρέτησε ως κληρωτός, αλλά και ως έφεδρος.

Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο είχε αποσπασθεί σε άλλο βοηθητικό τμήμα και κατά το μήνα Μάρτιο του 1941, στη διαχείριση καύσιμων υλών. Κατά την υποχώρηση του Ελληνικού Στρατού, τον Απρίλιο του 1941, το 5ο Σύνταγμα Πεζικού, όπως και άλλα, υποχώρησε συντεταγμένο.

Μετά την υπογραφή της συνθηκολόγησης και την παράδοση του οπλισμού τους, οι ελληνικές μονάδες αυτοδιαλύθηκαν. Το επιτελείο του 5ου Συντάγματος, με διοικητή τον συνταγματάρχη Νικόλαο Γεωργούλα, το 3ο δεκαήμερο του Απριλίου 1941, βρέθηκε στο χωριό Ανθοχώρι Ηπείρου.

Επειδή, όμως, από την κούραση και τις κακουχίες, ήταν αδύνατο να ακολουθήσει πορεία, ακόμη και επί ζώου, διά μέσου της οροσειράς της Πίνδου και των χωριών του Ασπροποτάμου, για να φθάσει στην Καλαμπάκα, ανέθεσε σε δύο άτομα, καταγόμενα από τα χωριά Κρανιά και Δολιανά Ασπροποτάμου, να παραλάβουν τα αρχεία του Συντάγματος και την πολεμική σημαία αυτού, όπως και τα προσωπικά του αντικείμενα- το ξίφος, το πιστόλι και τα κιάλια.

Ο Νικόλαος Λεοντάρης δεν ήταν μαζί τους, γιατί ακολούθησε άλλη πορεία. Όταν τα δύο άτομα έφτασαν στο χωριό του, την Καλλιρρόη, επειδή ο ιατρός Βασίλειος Κλιάφας είχε άριστες φιλικές σχέσεις με τον πατέρα του και με τον ίδιο προσωπικά, άφησαν τα πράγματα που τους έδωσε ο Γεωργούλας στο σπίτι του.

Μετά από μία ημέρα έφτασε και ο ίδιος στο σπίτι του και βρήκε όλα τα παραπάνω. Αμέσως, με τη βοήθεια και της μητέρας του, τη σημαία την έκρυψαν σ’ ένα από τα μπαούλα που είχε τον προικώο ρουχισμό της αδερφής του, ενώ ο ίδιος, ύστερα από λίγες μέρες, έφυγε από το χωριό για να βρεθεί εργαζόμενος στον Βόλο.

Μετά από ένα μήνα που έφυγε αυτός από το χωριό, το 1941, πήγαν δύο αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού και, εκτός από τη σημαία που δεν τους παρεδόθη και το ξίφος, πήραν όλα τα υπόλοιπα πράγματα.

Ο κ. Λεοντάρης αναγκάστηκε, λόγω του θανάτου του πατέρα του, να παραμείνει στο χωριό, ενώ παράλληλα αυξήθηκαν και οι πιέσεις για τη σημαία. “Πολλές φορές ήρθαν Ιταλοί και, απειλώντας με, ζητούσαν επίμονα τη σημαία- άλλωστε όλα τα είδη είχαν έρθει ημέρα στο σπίτι μου και όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του χωριού μου γνώριζαν την ύπαρξη τους και κάποιος καταδότης είχε δώσει σχετική κατάσταση”, αναφέρει ο ίδιος.

Όμως, στις αρχές Οκτωβρίου του 1942 ήρθε ένα ιταλικό τμήμα και απέναντι από το σπίτι του, περίπου 100 μέτρα μακριά, εγκατέστησε ένα οπλοπολυβόλο, χωρίς ο ίδιος να υποψιαστεί ότι ενδεχομένως θα κάνουν έρευνα. “Εγώ- επισημαίνει- ήμουν πιο πέρα και τους είδα. Όταν έφτασα στην αυλόπορτα, φώναξα τη μητέρα να ζώσει τη σημαία κάτω από το φαρδύ της φόρεμα, όπως και έγινε”.

Εν τω μεταξύ, είχαν ξεκινήσει δυο Ιταλοί στρατιώτες και έρχονταν προς τον ίδιο- τότε αυτός προσέτρεξε να τους υποδεχθεί δήθεν. Αφού τους χαιρέτησε, ο ένας από αυτούς, ο οποίος κρατούσε ένα σημείωμα, το οποίο είχε γραμμένο το όνομα του, του είπε στα ιταλικά να κάνουν έρευνα για στρατιωτικά είδη που κρύβει.

Τότε, οι τρεις τους πήγαν στο σπίτι. Αφού έκαναν έλεγχο στο ισόγειο, έκαναν σχολαστική έρευνα παντού και μετά πήγαν στα δύο μπαούλα που ήταν ο προικώος ρουχισμός της αδελφής του, εκ των οποίων στο ένα ήταν τοποθετημένο το ξίφος του συνταγματάρχη Γεωργούλα.

Άρχισαν να αδειάζουν τα μπαούλα, αλλά στα μισά του δεύτερου, ο ένας Ιταλός έπιασε τον νεαρό τότε Νικόλαο Λεοντάρη από το χέρι και τον οδήγησε στο λοχαγό του. Μόλις ο λοχαγός τον αντίκρισε και αφού του είχαν αναφέρει ότι δεν βρέθηκε τίποτα, με απειλητική διάθεση, σε έντονο ύφος και διά μέσου ενός Ιταλού που γνώριζε ελληνικά, του είπε να τους παραδώσει την σημαία, το πιστόλι και τα κιάλια.

Εξήγησε ότι ναι μεν αυτά και άλλα είχαν έρθει στο σπίτι του, αλλά λίγο αργότερα ήρθαν εκείνοι που τα άφησαν και τα πήραν. Τότε εκείνος επιχείρησε να τον χειροδικήσει, αλλά τον παρεμπόδισε. Απειλώντας τον στη συνέχεια, του είπε να τους τα πάει σ’ έναν μήνα στη Διοίκηση Καλαμπάκας, “άλλως θα ‘ρθουμε να σου κάψουμε το σπίτι και θα σου πάρουμε όλα τα υπάρχοντα περιουσιακά είδη”.

Φεύγοντας το ιταλικό τμήμα, την άλλη ημέρα αναζήτησε έξω από την περιφέρεια του χωριού κατάλληλη κρύπτη να τοποθετήσει την σημαία, καθώς και το ξίφος του συνταγματάρχη Γεωργούλα. Τότε αποφάσισε να τα κρύψει στη θέση Χαλκιώτη. Αφού τα συσκεύασε καταλλήλως, πήγε και τα τοποθέτησε, χωρίς να τον αντιληφθεί κανείς.

Ούτε η μητέρα του και τα αδέρφια του γνώριζαν την κρύπτη, ενώ ο ίδιος, έπειτα από δύο ημέρες έφυγε από το χωριό για τα Τρίκαλα, αλλά βρέθηκε τελικά στο χωριό Γεωργανάδες όπου κι έπιασε δουλειά.

Η παράδοση της σημαίας

Τον Μάρτιο του 1945 κλήθηκε υπό τα όπλα η κλάση του και ως έφεδρος, προτού καταταγεί, επισκέφθηκε τον διοικητή του 119ου Τάγματος Εθνοφυλακής, ταγματάρχη Αχιλλέα Μακαρίτη, που τα γραφεία του τότε ήταν εγκατεστημένα στο Ξενοδοχείο Πανελλήνιον, και του είπε ότι “κάπου στην περιφέρεια του χωριού μου, Καλλιρρόη, από το έτος 1942 έχω κρυμμένη την πολεμική Σημαία του 5ου Πεζικού Συντάγματος και πιστεύω ότι κατά 60% να μην έχει σαπίσει”.

Αφού του εξήγησε τις περιπέτειες του, με έκδηλη τη χαρά και, αφού τον συνεχάρη, ο ταγματάρχης του είπε: “θα σου δώσω μια διμοιρία στρατιωτών να πηγαίνεις να την πάρεις και να την φέρεις εδώ”.

“Κύριε Διοικητά- απάντησε αυτός- κατ’ αρχήν εγώ πρέπει να πάω στην μονάδα να καταταγώ να μην θεωρηθώ ανυπότακτος και δεν θέλω στρατιώτες να πάω στο χωριό”.

Τότε, εκείνος κάλεσε έναν ανθυπολοχαγό, στον οποίο έδωσε τα στοιχεία του, να τα πάει στον διοικητή της αρμοδίας μονάδας. Μετά απ’ αυτό, ο ίδιος πήγε στο χωριό, παρέλαβε τη σημαία και την πήγε στον διοικητή Αχιλλέα Μακαρίτη, στο γραφείο του. Τότε ο διοικητής κάλεσε όλο το στράτευμα και είπε:

«Αυτή είναι η Σημαία η πολεμική του 5ου Συντάγματος Πεζικού Τρικάλων, την οποία παρέλαβε και διαφύλαξε (ο Ν. Λεοντάρης) με αυτοθυσία και αυταπάρνηση από τα κατοχικά στρατεύματα και από τους εχθρούς της πατρίδος μας”.

Να πώς περιγράφει, όμως, ο ίδιος ο Νικόλαος Λεοντάρης την όλη εικόνα:

“Ο ενθουσιασμός και τα χειροκροτήματα ήταν ακράτητα. Αργότερα στο γραφείο του συνεζητήθη το θέμα της επισήμου παραδόσεως και μέχρι τότε να παραμείνει η σημαία στη Διοίκηση του 119 Τάγματος, εγώ όμως αρνήθηκα να την αφήσω και του λέω: θα σου την παραδώσω στην επίσημη τελετή που θα γίνει”.

Η διαταγή τελικά από το Υπουργείο των Στρατιωτικών έφτασε λίγο αργότερα και έλεγε ότι η επίσημη τελετή της παράδοσης της Σημαίας ορίσθηκε στις 21 Μαΐου 1945.

Ο Νικόλαος Λεοντάρης ήταν μία από τις πέντε προσωπικότητες που τιμήθηκαν στο 3ο Παγκόσμιο Συνέδριο-Αντάμωμα Θεσσαλών, που έγινε πριν από λίγες ημέρες στην Αγιά Λάρισας.

Χριστός Ανέστη !

April 23, 2011

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών,θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασιν,ζωήν χαρισάμενος

Με πίστη προσδοκούμε την Ανάσταση και της πολυπαθούς Ιερής μας Πατρίδος !
Χρόνια Πολλά σε όλους τους Ελληνες !

Που είσαι Παπαδόπουλε ;

April 20, 2011

Ακουγες τόσα χρόνια τα λαμόγια να καθυβρίζουν την Επανάσταση της 21ης Απριλίου του 67…
Ακουγες τόσα χρόνια τους Νενέκους να φορτώνουν την κυπριακή τραγωδία στους Επαναστάτες…
Τώρα ζεις στην εξαθλίωση,άνεργος και ξένος στην ίδια σου τη χώρα.

Τώρα ξέρεις…

Ελληνικά “πανεπιστήμια” 2011…

April 14, 2011

Οποιο βιβλίο βιολογίας και βιοχημείας και αν ανοίξει κανείς,σε όλο τον κόσμο,θα βρει μέσα τα ονόματα του Watson και του Crick.
Ομως,ΜΟΝΟ σε ελληνικό “πανεπιστήμιο” μπορούν να βρεθούν 10 ουρακοτάγκοι αναρχικοί και να απειλήσουν τον dr Watson.

Ούτε στην Ουγκάντα δεν θα συνέβαινε κάτι τέτοιο.
Μόνο στα πανεπιστήμια της αριστεροκρατούμενης μεταπολιτευτικής Ελλάδας μπορεί ενας περιθωριακός αναρχικός αλητάμπουρας να απειλήσει με ξυλοδαρμό έναν τέτοιας εμβέλειας επιστήμονα.

Και ύστερα αναρωτιόμαστε γιατί χρεωκόπησε το κράτος μας…

Κατά τα άλλα φταίει το ΔΝΤ…

April 13, 2011

Είναι προφανές ότι η αύξηση των συντελεστών φορολόγησης των επιχειρήσεων που πνίγει την αγορά και αποκλείει κάθε σκέψη για νέες επενδύσεις και συνεπώς την πολυπόθητη ανάπτυξη,
ήταν επιλογή του ΠΑΣΟΚ και όχι της τρόικας.
Γιατί ;
Αν κρίνουμε απο την πολύμηνη απροθυμία της κυβέρνησης (και παρά τις πιέσεις από την τρόικα) να ακουμπήσει τις ΔΕΚΟ,το πράσινο κομματικό κράτος δηλαδή,συμπεραίνουμε ότι η επιλογή να πνιγεί ο Ιδιωτικός τομέας,αποσκοπούσε στο να μην χρειαστεί να πληγούν οι πρασινοφρουροί και κατ επέκταση να μην χάσει η κυβέρνηση τα ερείσματα της στο σάπιο,χρεωκοπημένο,πράσινο κράτος…

Δυστυχώς και γι αυτούς αλλά και για εμάς,απέτυχαν…